Doradca Podatnika 49/2006 Rachunkowość

Postanowienie Naczelnika Lubelskiego Urzędu Skarbowego z 25 września 2006 r. (sygnatura PD-1/4218-56/06/I)

Niezamortyzowaną część nakładów poniesionych w obcym środku trwałym należy uznać za koszt uzyskania przychodów (poniesiona strata) pod warunkiem jej udokumentowania.
Spółka prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży detalicznej artykułów FMCG zarówno w lokalach własnych, jak również będących przedmiotem najmu. Zawarte umowy najmu dopuszczają możliwość oddania w użytkowanie całości lub części przedmiotu najmu na rzecz osób trzecich.

Na mocy porozumień zawartych odrębnie dla poszczególnych placówek handlowych spółka oddała w podnajem prawo do lokalu handlowego wraz z prawem do korzystania z części wspólnych budynku na rzecz innego podmiotu z przeznaczeniem na działalność handlową.

Na mocy zawartego porozumienia z podnajemcą, spółka zobowiązała się do opróżnienia lokalu ze wszystkich znajdujących się tam towarów handlowych oraz ze wszystkich innych przedmiotów niezwiązanych trwale z lokalem. Część środków trwałych wskutek działań związanych z opróżnieniem lokalu z przyczyn niezależnych od spółki utraciła swoją gospodarczą przydatność.

Pytanie podatnika

Czy likwidacja składników majątku, które utraciły charakter środka trwałego, do których spółka dokonywała odpisów amortyzacyjnych, powinna zostać odniesiona w ciężar kosztów uzyskania przychodów bieżącego okresu, gdyż wydatki na ich poniesienie były związane bezpośrednio z osiąganymi przez spółkę przychodami?

Odpowiedź urzędu

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.), nie uznaje się za koszty uzyskania przychodu strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności.

Jak wynika ze stanu faktycznego, spółka podjęła decyzję o zakończeniu prowadzenia działalności handlowej w wybranych lokalach, opierając się na przesłankach ekonomicznych, gdyż nie spełniały one zakładanych kryteriów efektywności.

Zatem spółka może zaliczyć stratę w wysokości netto nie w pełni umorzonych środków trwałych likwidowanych obiektów do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ nie uległy zmianie ani profil działalności handlowej ani metoda prowadzonej przez spółkę działalności.

Likwidacja wybranych punktów sprzedaży nie była więc podyktowana żadną z tych przesłanek, a jedynie zamiarem ograniczenia strat spółki spowodowanych eksploatacją nierentownych punktów sprzedaży. Ponadto z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że nakłady inwestycyjne nie zostały przekazane wynajmującemu wraz z przedmiotem najmu na podstawie art. 676 kodeksu cywilnego w związku z podnajmem lokalu.

Jeśli zatem likwidacja środka trwałego następuje bez zmiany rodzaju działalności (a taka sytuacja występuje w sprawie) wówczas strata z tego tytułu jest kosztem uzyskania przychodów. Reasumując, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezamortyzowaną część nakładów poniesionych w obcym środku trwałym należy uznać za koszt uzyskania przychodów (poniesiona strata) pod warunkiem jej udokumentowania, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy podatkowej.