Doradca Podatnika 49/2006 VAT

Przekazania towarów, spełniających definicję próbki lub prezentu o małej wartości, na potrzeby reklamy fiskus nie obciąża VAT. Skoro więc przekazanie takie nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu, to pojawia się pytanie, czy podatnik będzie miał prawo do odliczenia VAT naliczonego przy nabyciu tych towarów?

Działania o charakterze reklamowym wpisane są w działania większości prowadzonych przedsiębiorstw.

Regulacje w zakresie podatków dochodowych oraz VAT przewidują szczególne rozwiązania w stosunku do opodatkowania czynności reklamy. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawy o VAT) dostawą towarów jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Stosownie do art. 7 ust. 2, dostawę towarów (czynność podlegająca opodatkowaniu) stanowi także przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, a w szczególności:

• przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
• wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części. Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy o VAT, nie uważa się za dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, przekazania drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości oraz próbek.

Powołana norma, w stosunku do wskazanych towarów, wyłącza stosowanie regulacji kwalifikujących przekazanie jako dostawę towarów również w sytuacji, w której w stosunku do będących przedmiotem przekazania towarów podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie wskazany przepis definiuje na potrzeby ustawy o VAT pojęcie prezentów o małej wartości.

Prezentem o małej wartości, zgodnie z art. 7 ust. 4, są przekazywane przez podatnika towary o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym 100 zł (wartość wynika z art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), jeśli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości osób obdarowanych. Za prezenty o małej wartości uważane są również przekazane towary, które nie zostały ujęte w "ewidencji osób obdarowanych", jeżeli jednostkowa wartość ich nabycia nie przekracza 5 zł.


PREZENTY O MAŁEJ WARTOŚCI

W myśl art. 86 ust. 1, w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124).


Należy wskazać na art. 86 ust 8 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik, ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą czynności, o których mowa w art. 7 ust. 3-7.

Podatnik nabywa prawo do dokonania odliczenia podatku naliczonego wynikającego z nabycia towarów przekazywanych w charakterze prezentów o małej wartości, próbek lub drukowanych materiałów reklamowych albo informacyjnych, pomimo iż przekazanie takie nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu.

Uprawnienie to stanowi niejako normę ogólną, tzn. może zostać w konkretnych sytuacjach wyłączone poprzez przepisy ograniczające lub wyłączające stosowanie uprawnienia do odliczenia VAT naliczonego.

REKLAMA NIEPUBLICZNA

Należy też wskazać na art. 88 ust. 1 pkt 2, stosownie do którego obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3 pkt 3, przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 nie dotyczy wydatków związanych z dostawą towarów oraz świadczeniem usług w przypadkach określonych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, jeżeli czynności te zostały opodatkowane.


Ponieważ na gruncie regulacji ustawy o VAT podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego w stosunku do nabytych towarów i usług, które nie mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, zasadny jest wniosek, iż podatnik nie może dokonać odliczenia podatku naliczonego wynikającego z nabytych na cele reklamy prowadzonej niepublicznie towarów i usług, jeśli te nie mieszczą się w ustalonym limicie (0,25 proc. przychodu) pozwalającym na zaliczenie poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

O ile zdefiniowanie reklamy prowadzonej w środkach masowego przekazu nie budzi wątpliwości, to nierzadko źródłem takich jest znaczenie sformułowania reklamy prowadzonej publicznie w inny sposób.


W stosunku do nabytych towarów i usług na potrzeby reklamy niemającej charakteru publicznego, podatnikowi będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego, o ile wydatki na taką reklamę będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Niemniej, jeżeli wydatki poniesione na taką nie będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a przekazanie towarów będzie na gruncie ustawy o VAT kwalifikowane jako dostawa towarów, stosownie do art. 7 ust. 2 (np. darowizna towarów niemieszczących się w dyspozycji art. 7 ust. 3) lub świadczenie usług stosownie do art. 8 ust. 2, a te zostaną opodatkowane, to podatnik może dokonać odliczenia VAT naliczonego wynikającego z nabycia towarów i usług na cele tej reklamy, zgodnie z art. 88 ust. 3 pkt 3.

---

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.