|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
Samochód osobowy w znowelizowanych ustawach o podatkach dochodowych Od 1 stycznia 2007 r. obowiązują przepisy znowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i prawnych. Jedną z najistotniejszych zmian jest nowe brzmienie definicji samochodu osobowego. W jaki sposób to wpłynie na zobowiązania podatkowe? Ze względu na szersze niż dotychczas pojęcie samochodu osobowego w podatkach dochodowych ograniczenia dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodów osobowych będą mieć większe zastosowanie niż obecnie. Należy jednak pamiętać, że nowa definicja będzie stosowana do samochodów nabytych po 31 grudnia 2006 r. Samochód to w większości funkcjonujących w Polsce firm wymagane narzędzie pracy. Prawo podatkowe zawiera jednak odmienne regulacje w przypadku nabycia i użytkowania samochodów osobowych i innych niż osobowe (ciężarowych). Do ustaw o podatkach dochodowych od 1 stycznia 2007 r. wprowadzono nową definicję samochodu osobowego tożsamą z pojęciem samochodu osobowego funkcjonującym na gruncie ustawy o VAT. Nowa definicja będzie mieć zastosowanie do samochodów nabytych po 31 grudnia 2006 r. Należy uznać, że ujednolicenie definicji samochodu osobowego na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług ułatwi poruszanie się w przepisach regulujących te podatki. Ze względu na szersze niż dotychczas pojęcie samochodu osobowego w podatkach dochodowych ograniczenia dotyczące możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków związanych z nabyciem i eksploatacją samochodów osobowych będą mieć większe zastosowanie niż obecnie. WARTO WIEDZIEĆ Ograniczenia i obowiązki w PIT i CIT dotyczące samochodów osobowych Ograniczenie wysokości odpisów amortyzacyjnych z tytułu zużycia samochodu osobowego (art. 22 ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT i art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT). Maksymalna wartość początkowa samochodu osobowego, od której można obliczać odpisy amortyzacyjne zaliczane do kosztów podatkowych, to 20 000 euro, a równowartość kwot 20 000 euro przelicza się na złote według kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu przekazania samochodu do używania. Ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu (art. 22 ust. 1 pkt 47 ustawy o PIT i art. 16 ust. 1 pkt 49 ustawy o CIT). Składki na ubezpieczenie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu jedynie w proporcji odpowiadającej maksymalnie 20 000 euro wartości samochodu, a równowartość kwot 20 000 euro przelicza się na złote według kursu średniego euro ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu zawarcia umowy ubezpieczenia. Wydatki ponoszone przez podatnika w związku z wykorzystywaniem samochodu osobowego mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń jedynie, gdy jest on wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Do kosztów uzyskania przychodu można zaliczyć wszelkie wydatki, jeśli są prawidłowo dokumentowane i spełniają ogólne kryteria zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodu. Jeśli samochód osobowy jest używany do prowadzenia działalności gospodarczej, a nie został wprowadzony do ewidencji środków trwałych, możliwość zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu jest ograniczona. W takiej sytuacji podatnik ma obowiązek prowadzić ewidencję umożliwiającą ustalenie faktycznego przebiegu pojazdu (tzw. kilometrówka). Ewidencję tę prowadzi osoba używająca pojazdu, a podatnik potwierdza ją na koniec każdego miesiąca. Maksymalna kwota zaliczona do kosztów uzyskania przychodu nie może przekroczyć kwoty wynikającej z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej przez właściwego ministra. Nie ma urzędowego wzoru ewidencji przebiegu pojazdu, ustalono natomiast, jakie dane musi zawierać (art. 22 ust. 7 ustawy o PIT i art. 16 ust. 5 ustawy o CIT). Można ją sporządzać samodzielnie, pamiętając, aby zawierała wszystkie niezbędne informacje, można również wykorzystywać wzory dostępne w różnych programach komputerowych. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na jego potrzeby nie stanowią kosztu uzyskania przychodów. Istotnym wyjątkiem zwalniającym z obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu jest używanie samochodu osobowego w firmie na podstawie umowy leasingu operacyjnego, spełniającej kryteria określone w ustawie o podatku dochodowym. Samochody osobowe zostały wyłączone z grupy środków trwałych, które upoważniają do stosowania amortyzacji degresywnej (art. 22k ust. 1 ustawy o PIT i art. 16k ust. 1 ustawy o CIT). Wchodzi zatem w grę jedynie dłuższa amortyzacja liniowa. Samochody osobowe zostały także wyłączone z zakresu stosowania od 2007 r. możliwości jednorazowych odpisów amortyzacyjnych w wysokości do 50 000 euro, z której mogą skorzystać mali podatnicy oraz podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą. Dotychczasowe regulacje Do końca roku 2006 definicja samochodu osobowego w polskim prawie podatkowym jest różna w zależności od tego, czy rozpatrujemy dany pojazd z punktu widzenia ustaw o podatku dochodowym, czy ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). Obecna definicja samochodu osobowego na potrzeby podatku dochodowego została ujęta w art. 23 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) oraz w art. 16 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Zgodnie z ich brzmieniem - identycznym w obu ustawach - za samochód osobowy uznaje się "każdy samochód, który nie posiada homologacji producenta lub importera wymaganej dla samochodów innych niż osobowe oraz którego dopuszczalna ładowność nie przekracza 500 kg". WAŻNE Do końca 2006 r. Żeby samochód nie był uznany za osobowy, niezbędne jest spełnienie co najmniej jednego z dwóch warunków:
Nowa definicja samochodu osobowego Od roku 2007 definicje samochodu osobowego w przepisach o PIT i CIT będą ujęte na początku tych ustaw w słowniczkach terminologicznych (art. 5a ustawy o PIT i art. 4a ustawy o CIT). Zgodnie z nowymi przepisami samochodem osobowym jest pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą. Od tej reguły ustawodawca wprowadził jednak pewne wyjątki. Mimo spełniania wymogów objętych powyższą definicją za samochód osobowy nie będzie uważany:
WARTO WIEDZIEĆ Udokumentowanie faktu spełnienia przez dany pojazd samochodowy kryteriów wyłączających go z definicji samochodu osobowego wymaga przeprowadzenia badania technicznego. Takie badanie wykonuje okręgowa stacja kontroli pojazdów i następnie wydaje odpowiednie zaświadczenie. Kopię tego zaświadczenia użytkownik pojazdu (podatnik) obowiązany jest dostarczyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania. Ponadto wymagane jest, by w dowodzie rejestracyjnym pojazdu znajdowała się adnotacja potwierdzająca spełnienie wymagań dyskwalifikujących dany pojazd jako samochód osobowy. Spełnienie tych wymogów dokumentacyjnych niezbędne jest w odniesieniu do wszystkich pojazdów wymienionych w pierwszych czterech wyżej przytoczonych punktach, nie dotyczy natomiast pojazdów specjalnych. W przypadku gdy w trakcie użytkowania pojazdu, dla którego wydano zaświadczenie, zostaną wprowadzone zmiany konstrukcyjne, wskutek czego pojazd przestanie spełniać kryteria wyłączające go z definicji samochodu osobowego, podatnik ma obowiązek pisemnie zawiadomić właściwego naczelnika urzędu skarbowego o tych okolicznościach, w terminie 7 dni od zajścia zmian. Przedstawione tu wymogi dokumentacyjne są wierną kopią wymogów zawartych w art. 86 ust. 5-5c ustawy o VAT, których spełnienie uprawnia do odliczenia w pełnej wysokości VAT naliczonego przy zakupie. Praktyczne implikacje zmiany definicji samochodu osobowego Nowa definicja samochodu osobowego będzie dotyczyć jedynie samochodów nabytych po 31 grudnia 2006 r. Do samochodów nabytych wcześniej stosowane będą przepisy dotychczasowe. Zmiana analizowanej definicji powiększy grupę samochodów osobowych o te, które do tej pory uznawane były np. za ciężarowe. Samochody dotychczas uznawane za osobowe dalej więc będą w ten sposób postrzegane. Natomiast samochody nabyte po 31 grudnia 2006 r., które według obecnych zasad mogłyby być wpisane do ewidencji środków trwałych jako samochody ciężarowe i według takich zasad rozliczane, mogą od 1 stycznia 2007 r. być uznane za osobowe. Jest to zmiana na niekorzyść, ponieważ rozliczanie podatkowe samochodów osobowych odbywa się według mniej korzystnych zasad. Przykład Porównanie konsekwencji nabycia samochodu osobowego według starych i nowych przepisów ustawy o PIT i CIT najlepiej zilustruje finansowe skutki zmiany definicji samochodu osobowego. Założenia: Nabywany samochód to Opel Vectra Kombi. Cena zakupu - 110 000 netto (zakładamy, że VAT nie jest wliczany do wartości początkowej samochodu). Samochód został wydany oraz ubezpieczony jednego dnia, kurs euro z tego dnia to 4 zł. Dopuszczalna ładowność samochodu to 555 kg. Stawka amortyzacyjna wynosi 20 proc. Rok podatkowy to rok kalendarzowy. Współczynnik podwyższający amortyzację: 2. Analiza - nabycie samochodu w grudniu 2006: Samochód ze względu na dopuszczalną ładowność jest traktowany w przepisach o PIT jako nieosobowy. Wartość początkowa: 110 000 zł (cena netto). Amortyzacja: rozpoczynamy amortyzację degresywną od stycznia 2007 r. W pierwszym roku odliczamy: 110 000 zł x 0,2 x 2 = 44 000 zł W drugim roku odliczamy: (110 000 zł - 44 000 zł) x 0,2 x 2 = 26 400 zł. Od trzeciego roku należy stosować amortyzację liniową, ponieważ kwota amortyzacji wyliczona metodą degresywną byłaby mniejsza, tzn. odliczamy 22 000 zł (110 000 zł : 5 lat = 22 000) - rocznie, od podstawy wyliczonej w następujący sposób: 110 000 zł - (44 000 zł + 26 400 zł) = 39 600 zł, 39 600 zł - 22 000 zł = 17 600 zł. W czwartym roku odliczamy więc 17 600 zł - amortyzacja kończy się w październiku czwartego roku, tzn. po 46 miesiącach. Ponadto możemy w pełnej wysokości zaliczyć składki na ubezpieczenie OC i AC do kosztów uzyskania przychodu. Analiza - nabycie samochodu w grudniu 2007: Samochód jest traktowany w przepisach o PIT jako samochód osobowy. Wartość początkowa: 110 000 zł (cena netto). Amortyzacja: rozpoczynamy amortyzację liniową od stycznia 2008 r. Odpisy amortyzacyjne należy obliczać z uwzględnieniem limitu ustawowego 20 000 euro, w przeliczeniu na złotówki 80 000 zł. Odliczamy przez 5 lat 20 000 zł rocznie, samochód jest zamortyzowany (w zakresie dopuszczonym przez limit) po 60 miesiącach. Ponadto - w porównaniu z pierwszym przykładem - nie możemy amortyzować wartości początkowej samochodu w wysokości 30 000 zł, czyli 30 000 zł nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Musimy także przestrzegać limitu dot. składek ubezpieczeniowych, tzn. możemy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu jedynie składki odpowiadające ubezpieczeniu samochodu wartego 80 000 zł, a nie jak w naszym przykładzie 110 000 zł plus VAT. Wnioski Ujednolicenie definicji samochodu osobowego jest krokiem wprowadzającym spójne traktowanie samochodów w ustawie o VAT i ustawach o podatkach dochodowych. Niestety, jest również druga strona medalu. W wielu przypadkach nabycie takiego samego samochodu w przyszłym roku będzie w porównaniu z rokiem obecnym skutkowało większym obciążeniem fiskalnym. Odczują to zwłaszcza nabywcy drogich aut o dopuszczalnej ładowności przekraczającej 500 kg. Im droższy nabywany samochód, tym większa kwota, która nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodu, ponieważ wartość, na podstawie której oblicza się odpisy amortyzacyjne, jest limitowana kwotą stałą (20 000 euro). Do tego dochodzą limitowane koszty ubezpieczenia i w niektórych przypadkach żmudna papierkowa robota przy prowadzeniu ewidencji przebiegu pojazdu. Jeśli zatem ktoś ma firmę i planuje niebawem nabyć drogi, duży samochód, lepiej, jeżeli dokona zakupu przed końcem roku. Tomasz Kaczorowski Asystent podatkowy MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy Podstawa prawna
WARTO WIEDZIEĆ Spotkanie wigilijne i noworoczne a koszt uzyskania przychodu Ministerstwo Finansów w piśmie nr PB3/ GM-8213298/05/1680 stwierdza, że wydatki na zorganizowanie imprez okolicznościowych i integracyjnych dla pracowników mogą w pełni stanowić koszty uzyskania przychodów. Wydatki takie wykazują bowiem pośredni związek z przychodami, ponieważ "mają na celu poprawę atmosfery pracy i zintegrowanie pracowników z pracodawcą, a przez to zwiększenie efektywności ich pracy". Ministerstwo Finansów określiło również, że tego typu imprezy nie powinny być finansowane ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Wydatkowanie środków z funduszu powinno być bowiem uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej osoby uprawnionej do korzystania z tego funduszu. Takie samo zdanie wyraża również Izba Skarbowa w Warszawie, która w interpretacji z 8 sierpnia 2006 r. (nr 1401/ PD-4230Z-71/06/ ZO) stwierdza: "wydatki ponoszone na pracowników ze środków obrotowych, w związku z organizacją dla nich imprez okolicznościowych i integracyjnych, są związane pośrednio z prowadzoną przez spółkę działalnością". Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
