Doradca Podatnika 51-52/2006 Prawo w obronie przedsiębiorcy

Wynikające z ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U nr 217, poz. 1590).

Zakres zmian	Podstawa prawna i treść poprzedniego brzmienia	Podstawa prawna i treść zmian
Zmiany od 1 stycznia 2007 roku
Przepisy prawa podatkowego	Przepisy prawa podatkowego to przepisy ustaw podatkowych oraz przepisy wydanych na ich podstawie aktów wykonawczych (art. 3 pkt 2).	Rozszerzono katalog przepisów prawa podatkowego o postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej (art. 3 pkt 2).
Podmiot krajowy i podmiot zagraniczny	Podmiot krajowy lub zagraniczny jest to podmiot krajowy bądź zagraniczny w rozumieniu przepisów prawa podatkowego, dotyczących podatku PIT i CIT (art. 3 pkt 11 i 12).	Definicje te rozszerzono o zagraniczny zakład, w rozumieniu tych przepisów, położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (podmiot krajowy) oraz o zagraniczny zakład podmiotu krajowego położony poza jej terytorium (podmiot zagraniczny) (art. 3 pkt 11 i 12).
Podpisywanie deklaracji	Brak	Deklarację będą mogli podpisywać oprócz podatników, płatników, inkasentów także ich pełnomocnicy. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji oraz zawiadomienie o odwołaniu tego pełnomocnictwa składa się organowi podatkowemu właściwemu w sprawach podatku, którego dana deklaracja dotyczy. Jeżeli przepisy wymagają podpisania deklaracji przez więcej niż jedną osobę, pełnomocnictwo do podpisania tej deklaracji jest skuteczne, jeżeli udzieliły go wszystkie osoby (rozdział 9a).
Rozprawa podatkowa	Brak	Rozprawę przed organem odwoławczym w toku postępowania podatkowego przeprowadza się z urzędu (w określonych przypadkach) bądź na wniosek strony. Rozprawą kieruje upoważniony do tego pracownik organu odwoławczego (gdy rozprawa jest przed SKO, prowadzi ją przewodniczący lub wyznaczony członek SKO). W rozprawie uczestniczy też upoważniony pracownik organu pierwszej instancji, od którego decyzji wniesiono odwołanie. Na rozprawie strona może składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, propozycje i zarzuty oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Ponadto strona może wypowiadać się co do wyników postępowania dowodowego (rozdział 11a).
Kontrola na legitymację	W przypadku gdy okoliczności faktyczne uzasadniają niezwłoczne podjęcie kontroli, a w szczególności istnieje ryzyko utraty materiału dowodowego lub istnieje uzasadnione prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego, kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej kontrolowanemu lub osobie wcześniej wyznaczonej do jego reprezentowania w trakcie kontroli (art. 284a § 1).	Rozszerza się ten katalog osób, którym można okazać legitymację, aby wszcząć kontrolę podatkową. W razie nieobecności kontrolowanego lub osoby wyznaczonej do reprezentowania, kontrola podatkowa może być wszczęta po okazaniu legitymacji służbowej pracownikowi kontrolowanego lub innej osobie wykonującej czynności na rzecz kontrolowanego w miejscu wszczęcia kontroli (art. 284a § 1a).
Zmiany od 1 lipca 2007 roku
Regulacja interpretacji przepisów prawa podatkowego	Art. 14, art. 14a-14e	Art. 14a-14p ujęte zostały w jednym rozdziale 1a zatytułowanym "Interpretacje przepisów prawa podatkowego".
Organy uprawnione do wydawania interpretacji	Minister Finansów, dążąc do zapewnienia jednolitego stosowania prawa podatkowego przez organy podatkowe oraz organy kontroli skarbowej, dokonuje w szczególności jego interpretacji (interpretacje ogólne), przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz TK lub ETS (art. 14 § 1 pkt 2). Decyzje co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w ich indywidualnych sprawach (interpretacje indywidualne) wydaje, stosownie do swojej właściwości, naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celnego lub wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa na pisemny wniosek podatnika, płatnika lub inkasenta (art. 14a). Minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje również pisemne interpretacje w indywidualnych sprawach wyłącznie w zakresie postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz innych ratyfikowanych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej (art. 14e § 1).	W sprawie interpretacji podatkowych ogólnych i indywidualnych właściwym do ich wydawania jest tylko minister właściwy do spraw finansów publicznych. Przewiduje się jednak możliwość upoważnienia przez ministra, w drodze rozporządzenia, podległych organów do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów (art. 14a, art. 14b § 1). Interpretacje indywidualne wydaje również wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa, stosownie do swojej właściwości (art. 14j § 1).
Wymogi formalne wniosku	Wniosek należało złożyć w formie pisemnej do właściwego organu. Składając wniosek, podatnik, płatnik lub inkasent był obowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie (art. 14a § 1 i 2).	Utrzymano formę pisemną wniosku składanego do ministra, dodano zapis, że wniosek może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych, nadal należy wyczerpująco przedstawić stan faktyczny i podać własne stanowisko w sprawie. Wniosek jednak będzie składany na urzędowym druku, określonym przez ministerstwo w odpowiednim rozporządzeniu. Ponadto wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem w dniu złożenia nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 1, § 2, § 3 i § 4).
Wydawanie interpretacji	Wydana interpretacja powinna zawierać ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa (art. 14a § 3 i 4).	Interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (art. 14c § 1).
Termin na udzielenie interpretacji	W przypadku niewydania przez organ postanowienia w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, uznaje się, że organ ten jest związany stanowiskiem podatnika, płatnika lub inkasenta zawartym we wniosku. W przypadkach uzasadnionych złożonością sprawy termin ten mógł zostać przedłużony do 4 miesięcy. O przedłużeniu terminu organ był obowiązany zawiadomić wnoszącego wniosek (art. 14b § 3 i 4).	Co do zasady interpretację indywidualną wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku (art. 14d). W razie niewydania interpretacji w terminie określonym wyżej uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie (art. 14o § 1).
Opłata	Nie było to uregulowane w Ordynacji podatkowej, stosowano przepisy o opłacie skarbowej.	Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Przy czym opłata ta zostaje zwielokrotniona, jeżeli wnioskodawca przedstawia we wniosku kilka odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych (art. 14f § 1 i 2).