Doradca Podatnika 02/2007 Rachunkowość

Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Dąbrowie Górniczej z 18 września 2006 r.(US PDFD/406-14/71514/P/119172/2006)

Tylko w wyjątkowych sytuacjach można ustalić wartość początkową środka trwałego na podstawie opinii biegłego. Możliwe to jest w przypadku, gdy środek wytworzono we własnym zakresie systemem gospodarczym.

Pytanie podatnika

Podatnik, prowadząc pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie produkcji szczotek technicznych, wytworzył we własnym zakresie, systemem gospodarczym, maszyny do produkcji tych szczotek. Maszyny te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Prowadzona przez wiele lat budowa niektórych maszyn, uniemożliwiła zgromadzenie dokumentacji dla ustalenia faktycznego kosztu ich wytworzenia. W związku z tym w celu obciążenia kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej odpisami amortyzacyjnymi od wartości początkowej wprowadzonych do ewidencji środków trwałych dokonał ustalenia jej wartości na podstawie wyceny sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę. Czy można przyjąć wartość początkową wprowadzonego do ewidencji środka trwałego według wyceny dokonanej przez biegłego rzeczoznawcę?

Odpowiedź urzędu

(...) Amortyzację środków trwałych reguluje art. 22a-22n ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpisy amortyzacyjne dokonane zgodnie z ww. przepisami podatkowymi stanowić będą, w myśl postanowień art. 22 ust. 8 ww. ustawy koszt uzyskania przychodów. Zasady ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które stanowią podstawę obliczenia odpisów amortyzacyjnych określa art. 22g ustawy.

W myśl przepisów art. 22g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia.

Zgodnie z treścią przepisów art. 22g ust. 4 powołanej ustawy, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Natomiast zgodnie z art. 22g ust. 9 ww. ustawy, jeżeli podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen rynkowych, o których mowa w ust. 8, przez biegłego powołanego przez podatnika, tj. cen środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia. Jak wynika z powyższego, tylko w wyjątkowych sytuacjach możliwe jest ustalenie wartości początkowej środka trwałego w oparciu o opinię biegłego.

Dotyczy to m.in. sytuacji, gdy dany środek trwały został wykonany sposobem gospodarczym i ustalenie kosztów wytworzenia tego środka trwałego nie było możliwe na podstawie kosztów wytworzenia tych środków. Należy jednak pamiętać, iż taki sposób określenia wartości początkowej wytworzonego środka trwałego stanowi wyjątek od zasady określonej w art. 22g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz normy prawne ustanowione w art. 22g powołanej ustawy, ustalenie wartości początkowej środka trwałego może nastąpić na podstawie wyceny sporządzonej przez biegłego powołanego przez podatnika.