Doradca Podatnika 03/2007 Podatek dochodowy

Czy koszt zakupu paliwa do leasingowanego samochodu osobowego stanowi koszt uzyskania przychodów?

Przede wszystkim należy zdefiniować pojęcie samochodu osobowego. Zgodnie z dodanym art. 5 pkt 19 ustawą z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zmianie niektórych innych ustaw, od 1 stycznia 2007 r. definicja została dostosowana do regulacji wynikających z ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W myśl znowelizowanych przepisów pojęcie "samochód osobowy" oznaczać będzie: pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą. W myśl znowelizowanych przepisów samochodem osobowym nie jest:

• pojazd samochodowy mający jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
• pojazd samochodowy mający więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 proc. długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
• pojazd samochodowy, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
• pojazd samochodowy, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
• pojazd samochodowy będący pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług, czyli np.: bankowóz, koparka, ładowarka, samochód przeznaczony do oczyszczania dróg, pomoc drogowa.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o PIT: nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika - w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu. Analogiczny zapis zamieszczony jest w art. 16 ust. 1 pkt 51 ustawy o CIT.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami prawa, w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu. W konsekwencji przytoczone przepisy oznaczają, że dla wszelkich samochodów osobowych niebędących środkami trwałymi firmy oraz niestanowiących składników majątku podatnika należy prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu.

W szczególności podatnicy prowadzić mają taką ewidencję w odniesieniu do kosztów używania prywatnych samochodów wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, samochodów zastępczych, otrzymanych np. w ramach polisy ubezpieczeniowej, do samochodów wynajętych z wypożyczalni aut. Praktycznie, prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu oznacza konieczność ewidencjonowania faktycznego przebiegu pojazdu oraz określenie przebytych tras wraz z podaniem daty, celu wyjazdu, opisu trasy oraz liczby faktycznie przejechanych kilometrów.


Obecnie, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy, stawka za 1 km przebiegu samochodu osobowego o pojemności skokowej silnika do 900 cm3 wynosi 0,4894 zł, zaś w odniesieniu do samochodu o pojemności skokowej powyżej 900 cm3 stawka wynosi 0,7846 zł.

Jeżeli jednak ewidencja nie będzie prowadzona, wówczas wydatki na zakup paliwa nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów - stanowi o tym art. 23 ust. 5 ustawy o PIT oraz art. 16 ust. 5 ustawy o CIT.


W kontekście przywołanego przepisu prawa należy odnieść się do definicji leasingu. Pojęcie to określone jest odpowiednio w art. 23a pkt 1 ustawy o PIT oraz art. 17a pkt 1 ustawy o CIT. Zgodnie z przywołanymi przepisami prawa przez umowę leasingu należy rozumieć umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana "finansującym", oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej "korzystającym", podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.


Wyciągając wnioski, z przytoczonych przepisów prawa, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy podatnik dokonuje wydatków na zakup paliwa do leasingowanego samochodu osobowego, to wydatki te powinny zostać zakwalifikowane bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. W odniesieniu do leasingowanych aut osobowych podatnik nie ma obowiązku prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu.

Zakup paliwa do leasingowanego samochodu osobowego jest wydatkiem, który w rozumieniu ustaw o podatkach dochodowych może być w całości uznany za koszt uzyskania przychodu. Jednocześnie koszt ten może być kwalifikowany bezpośrednio do prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów bądź ksiąg rachunkowych, bez konieczności prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.