MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE
Zobacz także

"Tradycje" a koszt uzyskania przychodu

Każdego roku stajemy przed dylematem, czy choinkę, ozdoby do udekorowania firmy oraz karty świąteczne dla kontrahentów zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu. Wydatki te należą do grupy kosztów reprezentacji i reklamy. Koszty reprezentacji i reklamy to temat, z jakim spotykamy się niemal w każdej sytuacji, a ponadto jakże istotny dla potrzeb prowadzonej działalności. Reprezentacja oraz reklama jest jednym z narzędzi, za pomocą których przedsiębiorca może wypromować prowadzoną przez siebie działalność, zaznaczyć jej obecność na rynku, a w dalszej kolejności stworzyć jej dobry image.

Do 31 grudnia 2006 r. rozsyłanie kart świątecznych z życzeniami stanowi element reklamy o charakterze niepublicznym, ponieważ określone jest co do tożsamości odbiorca. Wydatki te można zaliczyć do kosztów podatkowych tylko w ramach limitu 0,25 proc. przychodu. Do tego wliczamy również koszty znaczków pocztowych i kopert. Natomiast wydatki na dekoracje świąteczne, jako reklamę o charakterze publicznym, ponieważ odbiorca jest nieokreślony co do tożsamości, można zaliczyć w koszty w pełnej wysokości.

W 2007 r. rozliczenia tego typu wydatków wygląda jednak inaczej, o czym w dalszej części. Upiększanie pomieszczeń biurowych i otoczenia firmy na okres świąteczny stało się tradycją. Jednakże aparat skarbowy musi w ocenie kosztów kierować się przepisami prawa podatkowego, a nie tradycjami.

Niewątpliwie piękny wystrój świąteczny ma wpływ na pozytywny odbiór firmy przez kontrahentów, klientów oraz osoby postronne. Jest to więc działanie w sferze budowania pozytywnego wizerunku firmy: public relation. Kreowanie wizerunku firmy jest działaniem w sferze reprezentacji firmy i jeżeli adresat, jako odbiorca przekazu, nie jest indywidualnie określony, ma ono charakter publiczny.

W sferze public relations znajdą się również kartki z życzeniami świątecznymi. Ponieważ jednak kierowane są do określonego kręgu adresatów lub bezpośrednio do indywidualnych osób (firm), sprawa zaliczenia do kosztów wydatków z nimi związanych będzie prostsza. Do 31 grudnia 2006 r. z kosztów uzyskania przychodów wyłączone były koszty reprezentacji i reklamy w części przekraczającej 0,25 proc. przychodu, chyba że reklama była prowadzona w środkach masowego przekazu lub publicznie w inny sposób - art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa o PIT) oraz odpowiednio art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT).

WAŻNE
Granica między reklamą i reprezentacją jest płynna, a brak definicji ustawowych pozostawia wiele możliwości interpretacyjnych. Reprezentacja to okazałe, wytworne i luksusowe jej prezentowanie, np. bogaty wystrój pomieszczeń należących do firmy, okazałe tablice informacyjne, wystawny, bogaty bądź okazały sposób przyjmowania kontrahentów, potencjalnych klientów, szyk, elegancja i chęć popisania się przed potencjalnym kontrahentem.

Reklama natomiast to wszelkie czynności mające na celu rozpowszechnianie pochlebnych informacji o danym towarze bądź usłudze w celu zachęcenia potencjalnego klienta do dokonania zakupu. Innymi słowy, reklama to rozpowszechnianie pochlebnych informacji na temat sprzedawanego towaru bądź usługi, tj. na temat jego zalet, korzyści, jakie niesie jego nabycie.

Kartki świąteczne mają określonych co do tożsamości odbiorców, nie spełniają więc kryteriów "publiczności". Natomiast wystrój firmy oraz jej otoczenia jest adresowany do nieokreślonego kręgu odbiorców. Każdy przechodzień widzi dekorację.

Mimo iż choinki przed budynkiem nie są na pewno "środkiem masowego przekazu", to prezentacja wystroju jest jak najbardziej publiczna. Od 1 stycznia 2007 r. zmieniły się zasady dotyczące rozliczania opisanych wydatków.

Nowelizacje ustaw o podatku dochodowym wprowadzają nowe brzmienie przepisów art. 23 ust. 1 pkt 23 ustawy o PIT i art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. Zgodnie z nimi nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Zniknął też podział na reklamę publiczną i niepubliczną, więc wydatki na reklamę można zaliczać w całości w koszty podatkowe.
Anna Borkowska
Autorka jest konsultantem podatkowym TaxAll Sp. z o.o.

Podstawy prawne
  • art. 23 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.)
  • art. 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.)


WARTO WIEDZIEĆ
Koszty reklamy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów
W efekcie nowelizacji ustawy o PIT, z dniem 1 stycznia 2007 r. zrezygnowano z dotychczasowego rozróżniania reklamy publicznej i niepublicznej, umożliwiając zaliczenie do kosztów wszystkich wydatków na reklamę.

Wydatki na reprezentację wyłączone zostały z kosztów podatkowych. Skoro ustawa o PIT wyłącza z kosztów podatkowych wydatki na reprezentację oraz umożliwia zaliczenie do tych kosztów wszystkich wydatków na reklamę, to w PKPiR podatnicy nie wykazują wydatków z tych tytułów w wysokości limitowanej - nie wypełniają kolumny nr 12. Reprezentacja nie została zdefiniowana przez przepisy podatkowe, jednak zgodnie z wykładnią językową (stosowaną dotychczas w praktyce przez sądy i organy podatkowe) oznacza okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia związaną z zajmowanym stanowiskiem lub pozycją społeczną - kreowanie (pozytywnego) wizerunku danej firmy.

Zatem nie stanowią już kosztów uzyskania przychodów w szczególności wydatki poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych, wydatki na udział w przyjęciach, spotkaniach, konferencjach organizowanych z okazji świąt, rocznic oraz typowych imprez okolicznościowych; usługi gastronomiczne dla kontrahentów firmy przybyłych na rozmowy, negocjacje, sfinalizowanie transakcji; zakup artykułów spożywczych do biur lub placówek handlowych w celach reprezentacyjnych, tj. kawa, herbata, napoje, słodycze oraz artykuły dekoracyjne do biura; wydatki związane z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów krajowych albo zagranicznych oraz koszty uczestnictwa gospodarzy w przyjęciach i imprezach organizowanych dla tych delegacji lub kontrahentów; kartki świąteczne rozsyłane kontrahentom.

Warto dodać, że ustawodawca nie pokusił się o zdefiniowanie pojęć reprezentacji i reklamy, a w trakcie prac sejmowych podnoszono, że stworzenie definicji nie jest możliwe, gdyż może spowodować, że poza nią zostanie jakaś branża; inne jest bowiem rozumienie tego pojęcia w branży gastronomicznej, a inne w farmaceutycznej lub telekomunikacyjnej.
Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Wydawnictwo TRENDY