|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
VAT od zakupu samochodu osobowegoJak należy zaewidencjonować VAT od zakupu samochodu osobowego w tej części, która nie może stanowić podatku naliczonego do odliczenia - to jest nadwyżki ponad 6000 zł. Czy podatek ten stanowi koszt, czy zwiększa wartość środka trwałego? W ustawie o VAT wprowadzono limity w odliczaniu VAT przy zakupie samochodów osobowych, które niestety mogą powodować pewne wątpliwości co do sposobu ujęcia ich w księgach rachunkowych. Należy zatem sięgnąć do definicji wartości początkowej środka trwałego zawartej w ustawie o rachunkowości. Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o rachunkowości wartością początkową środka trwałego może być obok kosztów wytworzenia także cena nabycia środka trwałego. Natomiast określana przez ustawę o rachunkowości cena nabycia, to cena zakupu składnika aktywów, obejmująca kwotę należną sprzedającemu, bez podlegających odliczeniu podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a w przypadku importu powiększona o obciążenia o charakterze publicznoprawnym oraz powiększona o koszty bezpośrednio związane z zakupem i przystosowaniem składnika aktywów do stanu zdatnego do używania lub wprowadzenia do obrotu, łącznie z kosztami transportu, jak też załadunku, wyładunku, składowania lub wprowadzenia do obrotu, a obniżona o rabaty, opusty, inne podobne zmniejszenia i odzyski. Analizując definicję ceny nabycia przez pryzmat ustaw podatkowych, należy stwierdzić, iż definicja do celów podatkowych ma podobny wydźwięk. Zarówno art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 16g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za cenę nabycia uważa kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Analiza przepisów pod względem bilansowym i podatkowym prowadzi do wniosku, że wartość początkowa środka trwałego - samochodu osobowego - jest powiększona o VAT, co do którego podatnikowi nie przysługuje prawo jego odliczenia. Przykład Firma zakupiła samochód osobowy o wartości netto 50 000 zł. VAT związany z zakupem wynosi 11 000 zł. Podatek podlegający odliczeniu wynosi 6000 zł, natomiast podatek niepodlegający odliczeniu wynosi 5000 zł zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami wartość początkowa samochodu osobowego wynosi 55 000 zł. Operacje gospodarcze przedstawiają się następująco: 1. Otrzymanie Faktury VAT od dostawcy 61 000 zł 2. Zaksięgowanie VAT podlegającego odliczeniu 6000 zł 3. Zaksięgowanie VAT niepodlegającego odliczeniu 5000 zł 4. Zaksięgowanie wartości netto środka trwałego 50 000 zł 5. Przyjęcie środka trwałego do ewidencji na podstawie dokumentu OT 55 000 zł  Justyna Grywińska Autorka jest księgową z licencją MF, właścicielką Biura Księgowego Podstawa prawna
WAŻNE Praktyka we własnej firmie a certyfikat księgowy Zaświadczenie o prowadzeniu własnej działalności gospodarczej nie może być dokumentem potwierdzającym praktykę w księgowości osoby ubiegającej się o certyfikat na usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. VISA/Wa 1036/06). Prowadzenie ksiąg rachunkowych usługowo na rzecz innego podmiotu wymaga certyfikatu wydanego przez Ministerstwo Finansów. Zgodnie z § 2 rozporządzenia ministra finansów z 2002 r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych taką działalność mogą wykonywać m.in. osoby (fizyczne, prawne, spółki niemające osobowości prawnej) mające certyfikat księgowy. Wymagany jest określony rodzaj wykształcenia oraz dwu- lub trzyletnia praktyka w księgowości. Za taką praktykę uważa się m.in. konkretne czynności wykonywane w związku z prowadzeniem ewidencji własnej działalności gospodarczej. Powołując się na ten przepis, Kazimierz M. wystąpił do ministra finansów o certyfikat. Podał, że ma wymagane wyższe wykształcenie oraz przedstawił zaświadczenie, że w latach 1990-1997 prowadził własną firmę. Rozporządzenie mówi jednak, że czynnościami, wykonywanymi w związku z prowadzeniem ewidencji własnej działalności gospodarczej, muszą być m.in. prowadzenie ksiąg rachunkowych oraz sporządzanie sprawozdań finansowych. Kazimierz M. twierdził, że takie właśnie sprawozdania przedkładał urzędowi skarbowemu. Nie był jednak w stanie ich przedstawić - czego wymaga rozporządzenie. Likwidując firmę osiem lat temu, nie zachował dokumentów finansowych. Nie miał ich też urząd skarbowy, w związku z tym odmówił wydania zaświadczenia o formie prowadzenia ewidencji. Minister finansów uznał w konsekwencji, że Kazimierz M. nie ma dostatecznej praktyki i odmówił wydania certyfikatu na usługowe prowadzenie ksiąg rachunkowych. Sąd stwierdził, że nie było podstaw do wydania certyfikatu. Podkreślił bowiem, że z dokumentów przedstawionych przez Kazimierza M. nie wynika, jaki był rodzaj ewidencji prowadzonej w jego firmie. Nie przedstawił on też zatwierdzonych sprawozdań finansowych, które zgodnie z przepisami powinny być trwale przechowywane w jednostce. Wyrok jest nieprawomocny. Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
