Doradca Podatnika 05/2007 Podatek dochodowy

Monika Maria Dziedzic
Autorka jest doradcą podatkowym,
radcą prawnym i partnerem w MDDP Michalik Dłuska Dziedzic i Partnerzy

Jakich konkretnych wydatków nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów po 1 stycznia 2007 r.? Czy kosztami tymi będą zakupy artykułów spożywczych do biur lub placówek handlowych w celach reprezentacyjnych, tj. kawy, herbaty, napojów, słodyczy oraz artykułów dekoracyjnych do biura?

Od 1 stycznia 2007 r. nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych. Koszty reklamy są kosztami uzyskania przychodów niezależnie od tego, czy reklama była prowadzona publicznie czy nie.

Odpowiednie uregulowania znajdują się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że od 1 stycznia 2007 roku przedsiębiorcy będą mogli zaliczać do kosztów dla celów podatkowych zarówno koszty reklamy publicznej, jak i niepublicznej.

Koszty reprezentacji nie będą kosztem podatkowym w ogóle. Zmiana ta jest korzystna szczególnie dla tych podatników, którzy prowadzą sprzedaż czy też pozyskują klientów głównie poprzez indywidualny kontakt, w tym np. tzw. e-mailing bezpośredni. Kosztem podatkowym będą bowiem np. wydatki na reklamę pocztową przesyłaną do konkretnych osób czy też wydatki na upominki reklamowe wręczane określonym osobom (dotąd nieuznawane za koszty uzyskania przychodów).

Nie będą kosztami uzyskania przychodów wydatki na działania, które nie reklamują firmy i jej usług czy produktów, ale których celem jest budowa wizerunku firmy, np. na zakup upominków dla kontrahenta, klientów i partnerów handlowych (chyba że spełniają one głównie funkcje reklamowe, czego przejawem może być na przykład logo podatnika).

Podobnie nie będą kosztami uzyskania przychodów: wydatki na udział w przyjęciach, spotkaniach, konferencjach organizowanych z okazji świąt, rocznic oraz typowych imprez okolicznościowych; usługi gastronomiczne dla kontrahentów firmy przybyłych na rozmowy, negocjacje, sfinalizowanie transakcji; zakup artykułów spożywczych do biur lub placówek handlowych w celach reprezentacyjnych, tj. kawa, herbata, napoje, słodycze oraz artykuły dekoracyjne do biura; wydatki związane z przyjmowaniem i utrzymywaniem delegacji lub kontrahentów krajowych albo zagranicznych oraz koszty uczestnictwa gospodarzy w przyjęciach i imprezach organizowanych dla tych delegacji lub kontrahentów; kartki świąteczne rozsyłane kontrahentom.

Pojęcia reprezentacji i reklamy nie zostały zdefiniowane w znowelizowanych przepisach. Zgodnie z wykładnią językową (stosowaną dotychczas w praktyce przez sądy i organy podatkowe) reprezentacja oznacza okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia związaną z zajmowanym stanowiskiem lub pozycją społeczną - to kreowanie (pozytywnego) wizerunku danej firmy. Część komentatorów podkreśla, że o ile reklama zmierza do przedstawienia towarów lub usług oraz nakłonienia osób do ich nabywania, o tyle wydatki na reprezentację pośrednio promują podmiot gospodarczy poprzez tworzenie pozytywnego wizerunku firmy.

Reklama natomiast to wszelkie działania podmiotu gospodarczego mające kształtować popyt poprzez np. poszerzanie wiedzy przyszłych nabywców o towarach lub usługach w celu zachęcenia do ich nabywania od tego, a nie innego podmiotu gospodarczego.

W dotychczasowym orzecznictwie często podkreśla się, że reklama składa się z dwóch elementów - zbioru informacji oraz dodatku wartościującego, który ma zachęcić do zakupu reklamowanego produktu.

Może to być pomocna wskazówka dla podatników próbujących dokonać klasyfikacji danego wydatku (co w praktyce może okazać się bardzo trudne).

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.