Doradca Podatnika 05/2007 Ubezpieczenia

Marcin Rams
Autor jest specjalistą ds. ubezpieczeń społecznych

Pracownik dostarczył zwolnienie lekarskie za okres od 28 listopada do 9 grudnia. 10 grudnia (niedziela) jest przerwa i kolejne zwolnienie od 11 do 22 grudnia dotyczące tej samej choroby. Czy jeden dzień przerwy między zwolnieniami powoduje konieczność przeliczenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego?

W podanym przypadku podstawy zasiłku chorobowego nie przelicza się, bowiem przerwa pomiędzy okresami pobierania zasiłków była krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe. Zasiłek chorobowy przysługuje za okresy orzeczonej niezdolności do pracy z powodu choroby. Pracownik nabywa uprawnienie do pobierania zasiłku chorobowego nie dłużej jednak niż przez tzw. okres zasiłkowy, tj. 182 dni lub 270 dni, jeżeli niezdolność do pracy spowodowana została gruźlicą.

Zasiłek z ubezpieczenia społecznego, osobom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę przysługuje począwszy od 34 dnia niezdolności do pracy w danym roku kalendarzowym. Przez pierwsze 33 dni niezdolności do pracy w danym roku kalendarzowym pracownikowi przysługuje wynagrodzenie za pracę na podstawie przepisu art. 92 kodeksu pracy.

Gdy niezdolność do pracy spowodowana jest wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, zasiłek chorobowy przysługuje pracownikowi od pierwszego dnia niezdolności do pracy, nawet jeżeli w danym roku kalendarzowym nie wykorzystał jeszcze przysługującego mu na podstawie art. 92 kodeksu pracy wynagrodzenia.


Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku przysługującego z ubezpieczenia chorobowego przyjmuje się przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenia społeczne. Przy ustalaniu podstawy wymiaru zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego uwzględnia się podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe.

Oprócz składników przysługujących za okresy miesięczne, w podstawie wymiaru zasiłku uwzględnia się składniki wynagrodzenia przysługujące za okresy dłuższe. W podstawie wymiaru nie uwzględnia się składników, które nie są pomniejszane za okres pobierania zasiłku.

Dla pracowników zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy podstawa wymiaru nie może być niższa od odpowiedniej do stażu pracy kwoty minimalnego wynagrodzenia, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 18,71 proc. tego wynagrodzenia.

W przypadkach kiedy pracownik ponownie zachoruje, zachodzi konieczność ponownego wyliczenia podstawy wymiaru zasiłku w celu ustalenia wysokości przysługującego mu świadczenia. Jednakże gdy pomiędzy poszczególnymi okresami pobierania zasiłku chorobowego (a więc okresami, w których pracownik był niezdolny do pracy i pobierał z tego tytułu zasiłek chorobowy) nie ma przerwy lub przerwa jest krótsza niż 3 miesiące kalendarzowe, podstawy zasiłku chorobowego nie przelicza się.

W takich przypadkach wysokość zasiłku chorobowego jest identyczna, jak w poprzednim okresie jego pobierania. Wysokość zasiłku chorobowego wynosi 80 proc. wynagrodzenia lub przychodu stanowiącego podstawę jego wymiaru. Zasiłek chorobowy za okres pobytu w szpitalu przysługuje w wysokości 70 proc. podstawy wymiaru.

Dokumentem stanowiącym podstawę do wypłaty zasiłku chorobowego jest zaświadczenie o czasowej niezdolności do pracy wystawione na druku ZUS ZLA. Jeżeli zasiłek wypłacany jest przez ZUS, do jego wypłaty niezbędne jest zaświadczenie płatnika składek wystawione na druku ZUS Z-3.

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.