Doradca Podatnika 06/2007 Rachunkowość

Piotr Rybicki
dyrektor generalny w firmie
"Strategia -  Rachunkowość -  Finanse",
specjalista w zakresie rachunkowości

Jak prawidłowo zaewidencjonować w księgach rozliczenie straty za poprzednie lata. Nie mamy utworzonych rezerw i aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego - nie podlegamy bowiem obowiązkowi badania sprawozdania.

Pod pojęciem straty i jej rozliczania kryją się dwie straty - podatkowa i bilansowa. I sposób ich rozliczania jest diametralnie różny. Wynik podatkowy ustalany jest na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (lub fizycznych), natomiast wynik bilansowy ustalany jest w myśl przepisów ustawy o rachunkowości.

W związku z tym ich wysokość może być różna. Podmiot gospodarczy ma możliwość rozliczania straty podatkowej przez okres 5 lat od roku, w którym powstała. Maksymalna jej wysokość możliwa do rozliczenia w jednym roku to 50 proc. Natomiast strata bilansowa jest pokrywana uchwałą właścicieli w momencie zatwierdzania sprawozdania za rok ubiegły i w zasadzie nie ma ograniczeń co do maksymalnego czasu jej pokrywania i wysokości.

Oznacza to, że strata bilansowa może być pokryta zarówno w następnym roku w całej wysokości, jak i po 10 i więcej latach. Niewielkie ograniczenia w tym zakresie wynikają z kodeksu spółek handlowych i dotyczą spółek akcyjnych.


Należy zaznaczyć, iż z tytułu rozliczania straty podatkowej istnieje obowiązek odniesienia jej na wynik finansowy również poprzez odroczony podatek dochodowy. Choć fakt niepodlegania obowiązkowemu badaniu sprawozdania finansowego oczywiście zezwala jednostce na odstąpienie od ustalania aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego to jednak w przypadku rozliczania straty podatkowej istotnej (znacznie wpływającej na wynik finansowy) odroczony podatek dochodowy powinien być ustalony i zaprezentowany w sprawozdaniu finansowym.

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.