|
||||||||
|
||||||||
|
Zobacz także
|
Upadłość nie musi oznaczać bankructwaMarcin Polit doktorant na Wydziale Prawa KUL i prawnik w Kancelarii Radców Prawnych Grumowie i Procko S.C. w Kielcach Niewypłacalny przedsiębiorca ma obowiązek wystąpić o ogłoszenie upadłości. Może jednak wystąpić o upadłość z możliwością zawarcia układu, czyli z nadzieją na utrzymanie przedsiębiorstwa. Nawet w postępowaniu obejmującym likwidację majątku dłużnika sąd jest obowiązany zmienić postanowienie i ogłosić upadłość z możliwością zawarcia układu, jeżeli propozycje układowe zgłosi syndyk lub rada wierzycieli. WAŻNE Ogłoszenie upadłości zakładającej likwidację majątku dłużnika może nastąpić tylko wówczas, gdy nie ma podstaw do ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu. Również zachowanie się dłużnika, z którego można wnioskować, że układu nie wykona, może być podstawą do ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację jego majątku. Jedynym wyjątkiem jest sytuacja, w której sam układ z wierzycielami obejmuje wykonanie zobowiązań poprzez likwidację majątku dłużnika. Jedną z zasad ogólnych prawa upadłościowego jest nakaz takiego prowadzenia postępowania, by roszczenia wierzycieli mogły być zaspokojone w jak największym stopniu, a - jeśli racjonalne względy na to pozwolą - dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane (art. 2 ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze, dalej: ustawa). Jeżeli zostanie uprawdopodobnione, że w wyniku układu wierzyciele zostaną zaspokojeni w wyższym stopniu, niż zostaliby zaspokojeni po przeprowadzeniu postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku dłużnika, ogłasza się upadłość z możliwością zawarcia układu (art. 14 i 15 ustawy). Zasadą prawa upadłościowego i naprawczego jest, iż ogłoszenie upadłości może nastąpić jedynie w stosunku do dłużnika będącego przedsiębiorcą, a więc osobą fizyczną, osobą prawną albo jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, ale mającą zdolność prawną, prowadzącą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową. Należy jednak pamiętać, że wierzyciel może wnioskować o ogłoszenie upadłości osoby fizycznej, która:
WAŻNE Upadłość może być ogłoszona jedynie w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny, czyli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań. Zobowiązanie staje się wymagalne, jeżeli upłynął termin wyznaczony na wykonanie przez dłużnika określonego świadczenia, wynikający z umowy, przepisów prawa lub właściwości danego zobowiązania. Dłużnik będący osobą prawną albo jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, ale mający zdolność prawną, uważany jest za niewypłacalnego już wtedy, kiedy zobowiązania przekraczają wartość jego majątku. W takim przypadku niewypłacalność nie ma związku z terminowym regulowaniem zobowiązań. Postępowanie upadłościowe Postępowanie w sprawie ogłoszenia upadłości może być wszczęte wyłącznie na wniosek złożony przez podmioty wskazane w art. 20 ustawy. Są to przede wszystkim wierzyciele i dłużnik, który obowiązany jest zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym wystąpiła podstawa do jej ogłoszenia. W przypadku gdy wniosek o ogłoszenie upadłości składa wierzyciel, powinien uprawdopodobnić swoją wierzytelność, a jeżeli wnosi o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu, powinien dołączyć wstępne propozycje układowe (art. 24 ustawy). Wstępne zgromadzenie wierzycieli Sąd prowadzący postępowanie w sprawie ogłoszenia upadłości zwołuje zgromadzenie wierzycieli, jeżeli zebrany w postępowaniu materiał uzasadnia ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu (art. 44 ustawy). Prawo uczestniczenia we wstępnym zgromadzeniu, poza sędzią przewodniczącym, mają:
WARTO WIEDZIEĆ Układ z dłużnikiem może być zawarty nawet na wstępnym zgromadzeniu wierzycieli, jednak tylko jeśli uczestniczy w nim co najmniej połowa wierzycieli reprezentujących łącznie 3/4 ogólnej sumy wierzytelności, jakie zostały stwierdzone tytułami egzekucyjnymi albo są bezsporne lub uprawdopodobnione. Już w trakcie wstępnego zgromadzenia wierzycieli, przed podjęciem uchwały np. co do sposobu dalszego prowadzenia postępowania sporządza się spis wierzytelności, który zastępuje listę wierzytelności sporządzaną - w normalnym trybie - po wydaniu postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Jeśli w toku wstępnego zgromadzenia wierzycieli zostanie zawarty układ, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu wraz z postanowieniem o zatwierdzeniu układu. Ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu Postanowienie o ogłoszeniu upadłości sąd wydaje wtedy, gdy uzna wniosek o ogłoszenie upadłości za zasadny. W postanowieniu sąd stwierdza, że postępowanie upadłościowe będzie prowadzone z możliwością zawarcia układu, a ponadto:
Zgłoszenie wierzytelności Zasadą postępowania upadłościowego jest obowiązek zgłoszenia wierzytelności przez tych wierzycieli osobistych upadłego, których wierzytelności wymagają ustalenia w postępowaniu. Nie mają obowiązku zgłaszania swoich wierzytelności tylko:
WAŻNE Wierzycielem osobistym jest podmiot, który nie legitymuje się ograniczonym prawem rzeczowym ustanowionym na jego rzecz przez upadłego dłużnika celem zabezpieczenia spłaty wierzytelności (zastaw, zastaw rejestrowy, zastaw skarbowy, hipoteka morska, hipoteka). Po upływie terminu zgłoszenia wierzytelności nadzorca sądowy albo zarządca sporządza listę wierzytelności, która zawiera m.in. informację o kategorii, w której dana wierzytelność podlega zaspokojeniu oraz dane o stanie postępowania sądowego lub administracyjnego w sprawie zgłoszonej wierzytelności. Lista wierzytelności podlega zatwierdzeniu przez sędziego-komisarza. Po jej zatwierdzeniu sędzia-komisarz sporządza, w celu głosowania nad układem, listy wierzycieli, obejmujące poszczególne kategorie ich interesów, wśród których wyróżnia się wierzycieli:
WAŻNE Postanowienie sędziego-komisarza co do podziału wierzycieli ze względu na kategorie interesów podlega obwieszczeniu. Na postanowienie to przysługuje zażalenie. Propozycje układowe i zawarcie układu Postępowanie układowe inicjowane jest najczęściej poprzez wydanie postanowienia o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu. Należy jednak pamiętać, że nawet w postępowaniu obejmującym likwidację majątku dłużnika sąd jest obowiązany zmienić postanowienie i ogłosić upadłość z możliwością zawarcia układu, jeżeli propozycje układowe zgłosi syndyk lub rada wierzycieli. Jeśli sąd ogłosił upadłość z możliwością zawarcia układu, a propozycje układowe nie zostały wcześniej złożone, upadły powinien zgłosić takie propozycje w ciągu miesiąca od daty ogłoszenia upadłości (art. 267 ustawy). Propozycje układowe, które mają określać sposób i zakres zaspokojenia wierzycieli upadłego, są uzależnione od typu układu, jaki zaproponowano wierzycielom. W przypadku układu restrukturyzacyjnego propozycje układowe mogą zakładać np.: odroczenie wykonania zobowiązań, rozłożenie spłaty długów na raty, zmniejszenie sumy długów, konwersję wierzytelności na udziały lub akcje upadłego, zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną wierzytelność. Układ likwidacyjny, zakładający zaspokojenie wierzycieli poprzez likwidację majątku upadłego, może natomiast obejmować wyprzedaż majątku upadłego w trybie przepisów dotyczących likwidacji masy upadłości albo w trybie przewidzianym przez układ a także poprzez przejęcie majątku upadłego przez wierzycieli lub inny sposób likwidacji. Jednak nawet układ likwidacyjny może zakładać, że upadły po jego wykonaniu będzie zwolniony z określonych zobowiązań mimo, że nie wszyscy wierzyciele zostaną zaspokojeni w równym stopniu, albo że realizacja układu spowoduje wykonanie wszystkich objętych nim zobowiązań np. tylko 60 proc. wysokości. Zawarcie i zatwierdzenie układu Zgromadzenie wierzycieli w sprawie zawarcia układu powinno odbyć się w ciągu miesiąca od dnia zatwierdzenia listy wierzytelności. Jednocześnie z zawiadomieniem o zgromadzeniu doręcza się wierzycielom propozycje układowe oraz informacje o podziale wierzycieli ze względu na kategorie ich interesów. WAŻNE W zgromadzeniu nie biorą udziału wierzyciele, których wierzytelności są sporne, może natomiast brać udział wierzyciel, którego wierzytelność nie została umieszczona na liście wierzytelności. Musi on jednak przedstawić sędziemu-komisarzowi prawomocne orzeczenie sądu lub ostateczną decyzję administracyjną poświadczające jego wierzytelność. Wierzyciel ten głosuje z sumą wierzytelności ustaloną w tym orzeczeniu lub decyzji. Układ zostaje przyjęty, jeżeli zagłosuje za nim większość wierzycieli z każdej z list, mających łącznie nie mniej niż dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności, uprawniających do uczestniczenia w głosowaniu. Mimo nieuzyskania niezbędnej większości, chociażby z jednej z list wierzycieli, układ zostaje przyjęty, jeżeli wyraziła na to zgodę większość wierzycieli z każdej z pozostałych list, a wierzyciele z tej listy, którzy wypowiedzieli się przeciwko przyjęciu układu, zostaną zaspokojeni na podstawie układu w stopniu nie mniej korzystnym niż w przypadku przeprowadzenia postępowania upadłościowego obejmującego likwidację majątku upadłego. WAŻNE Jeżeli układ zostanie przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli, sąd obowiązany jest przeprowadzić rozprawę, na której zatwierdza układ postanowieniem. Jeżeli nie doszło do zawarcia układu, sąd niezwłocznie zmienia postanowienie o ogłoszeniu upadłości z możliwością zawarcia układu na postanowienie o ogłoszeniu upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego i ustanawia syndyka masy upadłości, ponowne zaś dopuszczenie do układu jest niedopuszczalne. PODSTAWA PRAWNA
WARTO WIEDZIEĆ Po zakończeniu postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu, zgodnie z art. 293 ust. 1 zd. pierwsze ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze skuteczne dokonanie przez wierzyciela potrącenia wierzytelności układowej z wzajemną wierzytelnością upadłego jest możliwe także wtedy, gdy oświadczenie o potrąceniu nie zostało złożone w terminie określonym w art. 89 ust. 3 ustawy (nie później niż przy zgłoszeniu wierzytelności). Artykuł 501 k.c. (odroczenie wykonania zobowiązania udzielone przez sąd albo bezpłatnie przez wierzyciela nie wyłącza potracenia) nie ma zastosowania, gdy odroczenie wykonania zobowiązania zostało przez wierzyciela udzielone w zatwierdzonym przez sąd układzie między upadłym i wierzycielami. (Uchwała SN z 5 lipca 2006 r., sygn. akt III CZP 38/06) Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||