|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
Wartość początkowa środka trwałego
Edyta Koślacz
konsultant podatkowy w Biurze Doradztwa i Rozliczeń Podatkowych "Oleńka" Chciałbym wprowadzić do ewidencji środków trwałych samochód, który nabyłem razem z żoną jako współwłaścicielem na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Czy mogę przyjąć taki samochód do ewidencji, a jeżeli tak - to jak ustalić wartość początkową środka trwałego? W świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy o PIT) jak najbardziej ma Pan prawo do zaliczenia prywatnego majątku do środków trwałych prowadzonego przez podatnika przedsiębiorstwa. WAŻNE
Do środków trwałych może być zaliczony przede wszystkim składnik majątku nabyty we własnym zakresie i stanowiący własność lub współwłasność podatnika o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż jeden rok, kompletny i zdatny do użytku w momencie przyjęcia go do eksploatacji, przeznaczony na własne potrzeby jednostki lub oddany do używania innym jednostkom na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Jeśli składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku. Zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie. Istotne jest więc, czy współmałżonek prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Jeżeli tak, to podatnik ma obowiązek ustalić wartość początkową środka trwałego według udziału we współwłasności wskazanego samochodu. W przypadku samochodu objętego wspólnością majątkową małżeńską będzie to oznaczało, że wartość początkowa będzie wynosiła 50 proc. ceny nabycia określonej w umowie kupna-sprzedaży. WARTO WIEDZIEĆ
Jak wynika z orzecznictwa, sporządzony przez podatnika dokument przekazania - często przybierający postać protokołu - powinien zawierać co najmniej: datę dokonania przekazania prywatnego majątku, rodzaj środka trwałego będącego przedmiotem przekazania oraz inne dane niezbędne do wprowadzenia środka trwałego do ewidencji środków trwałych i prawidłowego ustalenia odpisów amortyzacyjnych. Jeśli współmałżonek nie prowadzi działalności gospodarczej, wówczas podatnik ma prawo wprowadzić samochód do ewidencji środków trwałych, przyjmując jako wartość początkową 100 proc. jego ceny nabycia. Warunkiem jest jednak, by dodatkowo małżonka nie wykorzystywała wskazanego samochodu do celów prywatnych. Za wartość początkową środków trwałych uważa się - w razie nabycia w drodze kupna - cenę ich nabycia, tj. kwotę należną zbywcy powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Innymi słowy, wartość początkową należy ustalić w oparciu o cenę wynikającą z posiadanej przez małżonków umowy kupna-sprzedaży. Warto też mieć na uwadze, by czynność przekazania prywatnego majątku prawidłowo udokumentować. Fakt przekazania samochodu osobowego, zakupionego na nazwisko obojga małżonków na potrzeby prowadzonej przez jednego z nich w działalności gospodarczej, powinien być potwierdzony dokumentem zawierającym dane potwierdzające stan faktyczny dokonanej operacji. Wnioski Podatnik może zaliczyć prywatny majątek do środków trwałych prowadzonego przez podatnika przedsiębiorstwa. Problem powstaje jedynie w przypadku ustalenia wartości początkowej. Podstawą oczywiście jest umowa kupna-sprzedaży. Jeżeli współmałżonek prowadzi działalność gospodarczą, wartość początkowa będzie wynosiła 50 proc. ceny nabycia określonej w umowie kupna-sprzedaży, natomiast jeżeli nie prowadzi działalności gospodarczej - może wprowadzić do ewidencji 100 proc. wartości.
Podstawy prawne
WARTO WIEDZIEĆ
Imienny bilet okresowy daje prawo do wyższych odliczeń Podatnicy dojeżdżający do pracy podwyższą roczne koszty uzyskania przychodów, jeśli posiadają bilety okresowe i to nie tylko papierowe, ale również w formie plastikowej karty miejskiej. Pracownik dojeżdżający do pracy może uwzględnić w rocznym rozliczeniu PIT wydatki faktycznie poniesione na dojazd, jeśli ten odbywał się określonymi środkami komunikacji, a pracownik dysponuje odpowiednimi dokumentami potwierdzającymi wysokość poniesionych kosztów. Wynika z nich, że prawo do uwzględnienia faktycznie poniesionych kosztów przysługuje, jeśli dojazd do pracy odbywał się środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej. Mogą to być zatem także koszty ponoszone w związku z dojazdem do pracy w miejscowości zamieszkania. Poniesione koszty podatnik musi jednak udokumentować imiennymi biletami okresowymi. Nie mogą to być jakiekolwiek środki dowodowe. Dowodem potwierdzającym fakt poniesienia wydatku nie mogą być bilety na okaziciela, bo nie zawierają one nazwiska podatnika. Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
