Doradca Podatnika 14/2007 VAT

Krzysztof Litwin
pracownik organów skarbowych

Dokonując wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, podatnik uprawniony jest do stosowania 0-proc. stawki. Jednak nabycie uprawnienia do stosowania preferencyjnego opodatkowania obwarowane jest szczególnymi restrykcjami. Jest to zwłaszcza odpowiedni sposób dokumentowania oraz spełnienie szeregu przesłanek.

Zakres przedmiotowy opodatkowania uregulowany jest przez ustawodawcę w art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). I tak, do czynności tych należą:

• odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
• eksport towarów,
• import towarów,
• wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Od 1 maja 2004 r. do polskiego systemu podatkowego wprowadzono nowe pojęcia związane z obrotem towarowym z krajami Wspólnoty Europejskiej. Wprowadzone przepisami ustawy o VAT pojęcie wewnątrzwspólnotowej dostawy jest odpowiednikiem dawnego eksportu do krajów Unii. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów polega na wywozie towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT na terytorium innego państwa członkowskiego, na warunkach przewidzianych w ustawie.


Transakcja ta podlega opodatkowaniu 0-proc. stawką, jeżeli:

• podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej,
• podatnik, przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Co do zasady, z eksportem towarów mamy do czynienia w przypadku wywozu towaru z terytorium kraju poza granice Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4 ustawy o VAT.

Wywóz towaru może być dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz, lub nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, przy czym i w jednym, i w drugim przypadku wywóz musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.


W przypadku eksportu towarów dokonywanego przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) stosuje się stawkę 0 proc., pod warunkiem posiadania dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium

Wspólnoty przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy. Jeżeli podatnik nie otrzyma ww. dokumentu w tym terminie, w deklaracji w ogóle nie wykazuje się eksportu. Transakcja ta musi być rozliczona w następnym okresie rozliczeniowym, przy czym - jeżeli przed złożeniem deklaracji VAT za ten okres podatnik otrzyma dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów poza granice Unii - wykazuje tę transakcję jako eksport opodatkowany stawką 0 proc.

W przeciwnym razie wykazuje ją zarówno w ewidencji, jak i w deklaracji VAT-7 jako sprzedaż krajową, stosując, zgodnie z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, stawki właściwe dla sprzedaży towaru w kraju. Otrzymanie przez podatnika stosownych dokumentów w terminie późniejszym upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.