Doradca Podatnika 17-18/2007 Podatek dochodowy

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Olsztynie Ośrodek Zamiejscowy w Elblągu z 23 marca 2007 r., nr PBP/E/4218-1-2/07

Pytanie podatnika

Czy spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty zapłaconych odsetek od kredytu, poniesione od daty przystąpienia do długu jako dłużnik solidarny?

Odpowiedź urzędu

Podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych koniecznych wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

• został poniesiony przez podatnika, tj. pokryty z zasobów majątkowych podatnika,
• wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
• pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
• poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
• został właściwie udokumentowany,
• wydatek nie może zostać objęty zakresem art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Jak wynika z treści umowy, zawartej w formie aktu notarialnego 22 listopada 2002 r., cena sprzedaży wyniosła 1 300 000,00 złotych i płatna była w ten sposób, że nabywca spłacać będzie kredyt sprzedającego, który zabezpieczony jest wpisami hipotek w powyższej księdze wieczystej w sposób ustalony z bankiem, na podstawie odrębnego porozumienia.

Porozumienie takie podpisano 6 marca 2003 r. w formie umowy o przystąpienie do długu kredytowego, już istniejącego, gdzie § 2 pkt 1 tej umowy mówi, że przystępujący do długu, tj. sp. z o.o., "oświadcza, że przystępuje do powyższego długu wraz z odsetkami, kosztami oraz zobowiązuje się wobec banku spłacić go solidarnie z kredytobiorcą zgodnie z umową kredytową". Instytucja przystąpienia do długu jako instytucja prawa cywilnego polega na tym, że obok dotychczasowego kredytobiorcy dłużnikiem banku staje się osoba trzecia, tj. przystępujący do długu.

Kredytobiorca nie zostaje z długu zwolniony, a przystępujący do długu staje się zarazem solidarnie odpowiedzialny za spłatę kredytu na warunkach zawartych w umowie kredytowej. Umowa przystąpienia do długu stanowi zabezpieczenie udzielonego przez bank kredytu, jest czynnością bankową, skutkującą w zakresie prawa bankowego.

Bezspornie taki przypadek zaistniał w niniejszej sprawie, co potwierdzają zgromadzone dokumenty i wyjaśnienia strony. W prawie podatkowym obowiązuje założenie, że sam zakup lub wytworzenie środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych nie stanowi kosztu uzyskania przychodu. Kosztem jest natomiast ekonomiczna utrata wartości w wyniku używania, którą ustala się poprzez amortyzację podatkową.

Wyrazem tego jest reguła, że wydatki na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Do kosztów zalicza się natomiast odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Wysokość odpisów amortyzacyjnych podatnik ustala od wartości początkowej środka trwałego wprowadzonego do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, spółka zakupioną nieruchomość uznała za środek trwały i do ewidencji środków trwałych przyjęła w cenie nabycia.

Wartością początkową nabytego środka trwałego w razie jego nabycia jest cena nabycia. Za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywającemu, powiększoną o koszty związane z nabyciem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług.