|
||||||||
|
||||||||
|
Zobacz także
|
Świadectwo pracyPrzemysław Gogojewicz specjalista w zakresie prawa pracy i ubezpieczeń społecznych Świadectwo pracy jest dokumentem bardzo sformalizowanym, pozbawionym elementów ocennych, dowolnych, sporządzanym zawsze w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Jest ono sporządzane zawsze w ściśle określonej przepisami prawa formie i zawierającym szczegółowo wymienione elementy - fakty dotyczące pracownika. Pracodawca nie może dowolnie decydować o jego treści, zmieniać jej ani zawierać w jego treści opinii o pracowniku czy innych elementów, których nie można umieszczać w tym dokumencie. W każdym przypadku ustania stosunku pracy (czy to na skutek wygaśnięcia, czy rozwiązania), pracodawca jest obowiązany wydać niezwłocznie pracownikowi świadectwo pracy. Obowiązek wydania świadectwa pracy jest niezależny od wniosku pracownika i aktualizuje się bezwarunkowo w dniu ustania stosunku pracy. WAŻNE Tylko na żądanie pracownika pracodawca obowiązany jest wydać mu świadectwo pracy, gdy nawiązuje z nim, w przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia umowy o pracę, kolejną umowę. WYDANIE I SPROSTOWANIE ŚWIADECTWA PRACY Samo wypowiedzenie umowy o pracę nie stwarza po stronie pracodawcy wspomnianego obowiązku, jeżeli okres wypowiedzenia jeszcze nie upłynął. Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą (art. 97 § 1 kodeksu pracy; dalej: k.p.). Pracodawca wydaje świadectwo pracy bezpośrednio pracownikowi albo osobie dysponującej jego pisemnym upoważnieniem, a jeżeli byłoby to niemożliwe, przesyła mu świadectwo za pośrednictwem poczty albo doręcza w inny sposób. WARTO WIEDZIEĆ Jeżeli pracownik zmienił miejsce zamieszkania bez powiadomienia o tym pracodawcy, to jego obowiązek wydania świadectwa pracy należy uznać za spełniony przez próbę doręczenia go pod ostatnio wskazany adres, a następnie złożenie tego dokumentu do akt osobowych zainteresowanego pracownika. (Uchwała SN z 28 września 1976 r., sygn. akt I PZP 41/76, OSPiKA 1977, z. 2, poz. 21) Pracownik może w terminie siedmiu dni od otrzymania świadectwa pracy żądać jego sprostowania. W razie uwzględnienia tego żądania pracodawca w ciągu siedmiu dni od otrzymania wniosku wydaje pracownikowi nowe świadectwo pracy. W przeciwnym razie pracodawca przekazuje pracownikowi w tym terminie pisemną informację o negatywnym rozpatrzeniu jego wniosku, co daje zainteresowanemu pracownikowi prawo wystąpienia w ciągu kolejnych siedmiu dni z zażaleniem sprostowania świadectwa pracy do sądu pracy. Jeżeli sąd uwzględni powództwo, pracodawca obowiązany jest wydać pracownikowi niezwłocznie nowe świadectwo pracy, nie później jednak niż w ciągu trzech dni od uprawomocnienia się orzeczenia w tej sprawie. To samo dotyczy uwzględnienia przez sąd pracy powództwa pracownika o odszkodowanie w związku z niewydaniem w terminie lub wydaniem niewłaściwego świadectwa pracy (art. 99 § 4 k.p.). WAŻNE Właściwym sądem pracy do rozpoznania spraw dotyczących świadectw pracy oraz roszczeń z tym związanych jest sąd rejonowy, bez względu na wartość przedmiotu sporu. TREŚĆ ŚWIADECTWA PRACY W świadectwie pracy ujawnia się fakty charakteryzujące zatrudnienie pracownika u danego pracodawcy. Informacje, które należy zamieścić w świadectwie pracy, można podzielić na podlegające obowiązkowemu ujawnieniu w jego treści oraz takie, które pracodawca podaje tylko na życzenie pracownika. WAŻNE W przypadkach gdy pracodawcę łączyło z pracownikiem kilka kolejnych umów o pracę, nie ma potrzeby wyszczególniać ich w treści świadectwa pracy. Wystarczy podanie daty zawarcia pierwszej i rozwiązania ostatniej umowy o pracę, a więc łącznego okresu zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. W takich przypadkach pracodawca nie ma obowiązku wystawiania świadectwa pracy po rozwiązaniu umowy, jeżeli bezpośrednio zawiera z pracownikiem następną. Obowiązek taki powstaje jednakże na żądanie pracownika. Bezwarunkowo w świadectwie pracy należy określić okres, w jakim pracownik był zatrudniony u danego pracodawcy - podając datę nawiązania stosunku pracy oraz datę jego wygaśnięcia lub rozwiązania. Podanie tych informacji stanowi podstawę do uzyskania przez pracownika przysługujących mu różnego rodzaju świadczeń: wymiaru urlopu wypoczynkowego, obliczenia okresu składkowego niezbędnego do uzyskania prawa do emerytury, uzyskania zasiłku dla bezrobotnych itp. Pracodawca zobowiązany jest do zawarcia w treści świadectwa pracy informacji dotyczących wymiaru czasu pracy, w jakim pracownik był zatrudniony. Wymiar określony został w umowie o pracę, jednakże w trakcie trwania zatrudnienia mógł zostać przez strony umowy zmieniony, dlatego pracodawca zobowiązany jest do podania okresów zatrudnienia w danym wymiarze czasu pracy. Ponadto w treści świadectwa pracy zamieścić należy informacje dotyczące rodzaju wykonywanej pracy i zajmowanego stanowiska. Pracodawca określa więc, na jakim stanowisku zatrudniony był pracownik oraz jaki zakres obowiązków został mu powierzony. Kolejnym obowiązkowym elementem świadectwa pracy są informacje dotyczące ustania stosunku pracy oraz podstawy prawnej rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy. Pracodawca podaje więc podstawę prawną ustania stosunku pracy, określając w ten sposób, że rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło za porozumieniem stron, za wypowiedzeniem, bez wypowiedzenia, ustał z powodu upływu czasu, na jaki został zawarty, czy wreszcie stosunek pracy wygasł. W przypadku wypowiedzenia umowy o pracę należy wskazać, która ze stron stosunku pracy - pracownik czy pracodawca - dokonali takiego wypowiedzenia. Trzeba pamiętać, że takie informacje są niezbędne do ustalenia np. prawa do zasiłku dla bezrobotnych, dlatego nigdy nie należy o tym zapominać. WARTO WIEDZIEĆ Pamiętać trzeba, że w świadectwie pracy podaje się tylko podstawę rozwiązania umowy o pracę. W żadnym wypadku nie podaje się przyczyny jej rozwiązania. I tak, np. w przypadku dyscyplinarnego rozwiązania stosunku pracy, podaje się odpowiedni punkt art. 52 ust. 1 kodeksu pracy, nie podając informacji, że pracownik został zwolniony z powodu kradzieży mienia pracodawcy, spożycia alkoholu w czasie pracy itp. Podobnie przywołuje się przepis art. 30 ust. 1 kodeksu pracy, nie wskazując, że pracownik wypowiedział umowę o pracę, gdyż "podkupiła" go konkurencyjna firma. W świadectwie pracy muszą być także zamieszczone informacje dotyczące korzystania przez pracownika z przysługujących mu w czasie trwania stosunku pracy urlopów. I tak, pracodawca zamieszcza w świadectwie pracy informację o liczbie dni urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika w roku kalendarzowym, w którym rozwiązaniu ulega stosunek pracy. Umożliwi to oczywiście nowemu pracodawcy ustalenie przysługującego pracownikowi do końca roku urlopu. Niezbędne jest także określenie liczby dni urlopu wypoczynkowego wykorzystanego przez pracownika na żądanie. W tej części zamieszcza się również informację o wypłaconym ekwiwalencie za urlop, który został wypłacony przez pracodawcę. Pracodawca jest zobowiązany do umieszczenia poza tym informacji dotyczących wykorzystania przez pracownika innych przysługujących mu świadczeń i uprawnień związanych z urlopami (np. urlop okolicznościowy, urlop zdrowotny przewidziany szczególnymi pragmatykami służbowymi, urlop wychowawczy, urlop związany z przygotowaniem się do egzaminów itp.). Ma to umożliwić pracownikowi skorzystanie z przysługujących mu praw u nowego pracodawcy lub przeciwnie - uniemożliwić mu ponowne skorzystanie z wykorzystanych już uprawnień. Kolejnymi informacjami zamieszczanymi w świadectwie pracy są informacje o łącznej liczbie dni, w których pracownik był niezdolny do wykonywania pracy, oraz liczbie dni opieki nad dzieckiem, przysługujących z tytułu wychowywania dziecka w wieku do lat 14, wykorzystanych w roku kalendarzowym, w którym stosunek pracy ustał. WAŻNE Od świadectwa pracy należy odróżnić zaświadczenie o pracy, niezbędne niekiedy pracownikowi w czasie trwania stosunku pracy dla załatwienia różnych spraw osobistych lub rodzinnych, np. przy ubieganiu się o kredyt bankowy. Obowiązkowo pracodawca zamieszcza też informację dotyczącą skrócenia okresu wypowiedzenia - należy podać, o ile skrócono ten okres, co jest niezbędne do określenia okresu, za jaki pracownikowi należy się z tego tytułu odszkodowanie. Pracodawca umieszcza też informację o odbywanej przez pracownika w czasie trwania stosunku pracy służbie wojskowej lub służby zastępczej. Kolejnym bardzo ważnym i niezbędnym elementem świadectwa pracy są informacje dotyczące wykonywania przez pracownika pracy w szczególnych warunkach lub pracy w szczególnym charakterze. Pracodawca w świadectwie pracy zobowiązany jest zamieścić także informacje dotyczące okresów nieskładkowych, które przypadały w czasie trwania stosunku pracy, a co jest niezbędne do ustalenia prawa do renty lub emerytury. Takimi okresami może być przykładowo okres pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Ostatnią niezbędną informacją, którą pracodawca zobowiązany jest zamieścić w świadectwie pracy, jest informacja dotycząca zajęcia wynagrodzenia za pracę. WARTO WIEDZIEĆ W przypadku podawania informacji o zajęciu wynagrodzenia za pracę, nie należy podawać przyczyny takiego zajęcia, np. niepłacenie alimentów czy niespłacona pożyczka, a tylko wskazać właściwego komornika sądowego oraz sygnaturę prowadzonego przez niego postępowania egzekucyjnego. Oprócz wyliczonych powyżej informacji zamieszczanych obowiązkowo przez pracodawcę w treści świadectwa pracy, na wyraźne żądanie pracownika pracodawca zobowiązany jest zamieścić także inne informacje, wskazane przez pracownika. Są to informacje dotyczące wysokości wynagrodzenia i jego składników, kwalifikacji uzyskanych w czasie trwania stosunku pracy - np. dodatkowe kwalifikacje, ukończone kursy i szkolenia. WAŻNE Pracodawca nie ma obowiązku wydania pracownikowi opinii o pracy. Może on natomiast wydać pracownikowi tzw. referencje, których celem jest polecenie pracownika nowemu pracodawcy. W dokumencie tym pracodawca może dokonać oceny pracownika zarówno z punktu widzenia jego kwalifikacji, jak i wywiązywania się z obowiązków. Treść referencji podlega ogólnym regułom prawa, w tym zwłaszcza przepisom o ochronie dóbr osobistych. Informacje te jednak znajdą się w treści świadectwa pracy tylko na żądanie pracownika. Bez niego pracodawca nie jest uprawniony do włączania do treści świadectwa tych informacji. Podstawa prawna
WAŻNE Wynagrodzenie pracownika wynikające z jego osobistego zaszeregowania określonego stawką godzinową lub miesięczną, stanowiące zgodnie z art. 134 § 12 k.p. w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2003 r. podstawę obliczania dodatków za pracę w godzinach nadliczbowych na podstawie art. 134 § 1 k.p., nie obejmuje:
Do rozwiązania umowy o pracę w trybie określonym w art. 24k ust. 3 i 4 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (j.t. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) z osobą wydającą decyzje administracyjne w imieniu wójta stosuje się art. 52 § 3 k.p., nie stosuje się natomiast art. 13 ust. 1 ustawy z 24 czerwca 1983 r. o społecznej inspekcji pracy (Dz.U. nr 35, poz. 163 ze zm.). (Uchwała SN z 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt I PZP 4/07) Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||