Doradca Podatnika 19-20/2007 Obrót gospodarczy

Dla większości produktów istnieją w polskim prawie przepisy, które określają wymagania bezpieczeństwa. Są to na przykład zabawki, żywność, kosmetyki itp. Do wszystkich innych wyrobów, dla których brak jest szczegółowych regulacji, stosuje się ustawę z 12 grudnia 2003 r. o ogólnym bezpieczeństwie produktów (Dz.U. nr 229, poz. 2275 ze zm.).

Ustawa nakłada na producenta wiele obowiązków - przede wszystkim nakazuje wprowadzać na rynek wyłącznie produkty bezpieczne. Wyrób nie powinien stwarzać zagrożenia, gdy używany jest zarówno w sposób typowy (zgodny z przeznaczeniem), jak i inny, lecz dający się przewidzieć.

Nie zawsze możliwe jest całkowite wyeliminowanie ryzyka - dlatego ustawa dopuszcza wystąpienie znikomego zagrożenia, czyli takiego, które da się pogodzić ze zwykłym używaniem rzeczy, i uwzględniającego wysoki poziom wymagań dotyczących ochrony życia i zdrowia ludzkiego.

OCENA BEZPIECZEŃSTWA PRODUKTÓW

Oceniając bezpieczeństwo produktu, należy brać pod uwagę:

• cechy - w tym jego skład, opakowanie, instrukcję montażu, instalacji i konserwacji,
• oddziaływanie na inne wyroby,
• wygląd - oznakowanie, ostrzeżenia i instrukcje dotyczące użytkowania,
• kategorie konsumentów narażonych na niebezpieczeństwo w związku z jego używaniem.

Producent wprowadzający produkt na rynek polski jest zobowiązany dostarczać konsumentom informacje w języku polskim, umożliwiającym im ocenę zagrożeń oraz przeciwdziałanie im. Do jego obowiązków należy również: umieszczanie na produktach swojej nazwy i adresu oraz przeprowadzanie badań próbek produktów, analizowanie skarg konsumentów oraz - jeśli to potrzebne - prowadzenie ich rejestru i informowanie dystrybutorów o prowadzonych przez siebie działaniach. Producenci i dystrybutorzy mają obowiązek powiadomić Prezesa UOKiK, gdy dowiedzą się, że wprowadzili na rynek produkty niebezpieczne.

PRODUCENT I DYSTRYBUTOR

Definicja producenta w ustawie jest bardzo szeroka. Wszystko po to, aby uniknąć problemów z produktami, za które nikt nie chce wziąć odpowiedzialności. Producentem jest zatem nie tylko ten, kto wytwarza towar, ale też każdy, kto występuje jako wytwórca, firmując produkt swoim nazwiskiem, znakiem towarowym, nazwą itp. Za producenta zostanie uznana również osoba dokonująca naprawy lub regeneracji towaru.

Gdy producent nie prowadzi działalności w UE, odpowiedzialność taką jak on będzie ponosił jego przedstawiciel lub importer produktu. Natomiast dystrybutorem jest każdy, kto pośredniczy w drodze produktu od wytwórcy do konsumenta. Cechą różniącą go od producenta jest to, że jego działalność nie wpływa na właściwości towaru związane z bezpieczeństwem.


W trakcie kontroli Inspekcja Handlowa zabezpiecza tylko trzy sztuki produktów, wobec których istnieje prawdopodobieństwo, że nie są bezpieczne. Dokumenty, które mają być dowodem w postępowaniu w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, sporządzone w obcym języku muszą być przetłumaczone na polski.

SANKCJE

Za wprowadzanie na rynek produktów niebezpiecznych i niewykonywanie obowiązków nałożonych przez Prezesa UOKiK oraz wprowadzanie na rynek produktów umieszczonych już w Rejestrze Produktów Niebezpiecznych (znajduje się pod adresem: www. UOKiK.gov.pl) grozi kara w wysokości do 100 000 zł. Egzekucja kar następuje w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych stanowią dochód budżetu państwa.

(oprac. na podstawie informacji UOKiK)