zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Umowa faktoringu w księgach rachunkowych

Umowa faktoringu w księgach rachunkowych
Jesteśmy spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Zawarliśmy umowę na świadczenie usług faktoringowych. Na podstawie zawartej umowy przenosimy na bank w sposób odpłatny należności, a od banku otrzymujemy kwotę w wysokości należności zmniejszoną o odsetki i prowizję. Czy odsetki te i prowizje będą kosztem podatkowym i bilansowym? Jak należy księgować umowę faktoringową?
CHARAKTER I RODZAJ UMOWY
Umowę faktoringu zalicza się w polskim prawie do tzw. umów nienazwanych. Faktoring to usługa finansowa polegająca na wykupywaniu przez wyspecjalizowanego pośrednika, zwanego faktorem, wierzytelności pieniężnych przysługujących faktorantowi z tytułu sprzedaży, dostarczania towarów lub świadczenia usług. Jednocześnie faktor może świadczyć dodatkowe usługi na rzecz faktoranta. Dla skuteczności faktoringu nie jest wymagana ani zgoda, ani zawiadomienie dłużnika o dokonanej zmianie wierzyciela.
Można powiedzieć, że usługi faktoringowe są w formie prawnej zbliżone do umowy cesji wierzytelności, a świadczone zazwyczaj przez banki. Podmiot gospodarczy jako faktorant i bank jako faktor zawierają umowę, na podstawie której faktor wykupuje nieprzedawnione wierzytelności pieniężne faktoranta, potrącając z każdej wykupionej faktury część tej wierzytelności oraz prowizję w wysokości ustalonej w umowie. Rozróżnia się umowy z prawem regresu (tzw. faktoring niewłaściwy) i bez prawa regresu (tzw. faktoring właściwy).
W przypadku faktoringu właściwego chodzi o taką sytuację, w której strony przelewu wierzytelności jednocześnie postanawiają, że ryzyko wypłacalności będzie obarczać dłużnika, odtąd faktora. Oznacza to, że obok funkcji finansowania i funkcji usługowych pełni on także rolę del crede. Polega to na tym, że w przypadku faktora z momentem zawarcia umowy o faktoring właściwy faktor odpowiada również za to, że odbiorca towarów lub usług wykona ciążące na nim zobowiązania. W ten sposób faktor zabezpiecza przedsiębiorcę, który sprzedał lub dostarczył określony towar odbiorcy albo spełnił określoną usługę, przed niewypłacalnością dłużnika. Faktoring właściwy jest stosunkowo drogi, bowiem kalkulując zapłatę (prowizję), faktor dolicza do niej koszty związane z ryzykiem odpowiedzialności del crede. Do zawarcia takiej umowy dochodzi z reguły dopiero wtedy, gdy faktor, po sprawdzeniu stanu majątkowego dłużnika, upewni się co do jego wypłacalności. Z faktoringiem właściwym wiąże się jeszcze jedna cecha. A mianowicie w następstwie zawarcia tej umowy dochodzi do definitywnego (bezzwrotnego) przeniesienia danej wierzytelności z przedsiębiorcy na faktora. W konsekwencji możemy mówić tutaj w zasadzie o sprzedaży wierzytelności.
Natomiast podstawowa różnica między faktoringiem właściwym a niewłaściwym polega na tym, że w przypadku faktoringu niewłaściwego ryzyko wypłacalności dłużnika nie przechodzi na faktora. W konsekwencji przelew wierzytelności ze sprzedawcy na bank nie jest definitywny. Taki rodzaj faktoringu jest również tańszy, bowiem faktor – nie przyjmując na siebie odpowiedzialności del crede – pobiera mniejszą prowizję.
Jednakowe zasady w obydwu rodzajach umów są przewidziane w sposobie rozliczeń między stronami, tj. z tytułu nabytej wierzytelności faktor wypłaca faktorantowi kwotę faktury i pobiera z tej kwoty odsetki dyskontowe oraz prowizję. Odsetki dyskontowe są obliczane za okres od dnia wypłaty tej kwoty do dnia płatności faktury.
EWIDENCJA KSIĘGOWA
W omawianym przypadku faktorant przedkłada fakturę, na podstawie której dłużnik jest zobowiązany do jej zapłaty w określonym terminie.
PRZYKŁAD
Ponieważ nie wiemy, z jaką umową mamy do czynienia, można założyć, że dotyczy umowy bez prawa regresu (faktoringu właściwego).
W takim przypadku ewidencja księgowa danej operacji będzie wyglądała następująco:
1. Faktura VAT z tytułu sprzedaży towarów:
Wn konto „Rozrachunki z odbiorcami” (wartość brutto)
Ma konto „Sprzedaż towarów” (wartość netto)
Ma konto „Rozrachunki publicznoprawne” (VAT)
2. Przekazanie faktury faktorowi w celu wykupu wierzytelności, przeniesienie należności na rzecz banku (faktora):
Wn konto „Pozostałe rozrachunki” (wartość brutto)
Ma konto „Rozrachunki z odbiorcami” (wartość brutto)
3. Wpływ środków na rachunek faktoranta po potrąceniu prowizji i odsetek dyskontowych:
Wn konto „Rachunki i kredyty bankowe” (otrzymana kwota)
Wn konto „Koszty finansowe” (prowizje i odsetki)
Ma konto „Pozostałe rozrachunki” (wartość brutto z faktury).
Zgodnie z unormowaniami ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694) oraz zgodnie z zasadą współmierności prowizje i odsetki dyskontowe ujmuje się na koncie kosztów finansowych z chwilą ich powstania – naliczenia.
Natomiast stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) nie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów naliczonych, ale nie zapłaconych albo umorzonych odsetek od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów).
Biorąc to pod uwagę, pobrane przez faktora prowizje i dyskonto stają się kosztem uzyskania w momencie wykupu wierzytelności przez bank (faktora), gdyż są wtedy potrącane. W omawianym przypadku będzie to data otrzymania należności zmniejszonej o prowizje i odsetki dyskontowe.
Joanna Jesionowska
PODSTAWA PRAWNA
art. 16 ust. 1 pkt 11 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.); ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694).

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Hotelarz