Doradca Podatnika 25-26/2007 Obrót gospodarczy

Uchwalona przez Sejm w kwietniu br. nowelizacja ustawy z 22 marca 1989 r. o rzemiośle (j.t. Dz.U. z 2002 r. nr 112, poz. 979 ze zm.) okazała się tak kontrowersyjna, że Senat odrzucił ją w całości. Ustawa została znowelizowana według projektu poselskiego, który przewidywał utworzenie przez ministra gospodarki listy zawodów rzemieślniczych oraz precyzyjne określenie kwalifikacji potrzebnych do ich wykonywania.

Zawody z listy miały być wykonywane wyłącznie przez osoby posiadające potwierdzone specjalistycznym egzaminem kwalifikacje zawodowe. Odpowiednimi kwalifikacjami mieli legitymować się również pomocnicy rzemieślników. Aby móc legalnie pracować, mieli oni zdobyć tytuł czeladnika lub robotnika wykwalifikowanego, po odbyciu kursów zakończonych egzaminem przed komisją działającą przy określonej izbie rzemiosła. Na zdobycie lub potwierdzenie kwalifikacji rzemieślnikom dano 3 lata. Wyjątek stanowiły osoby, które ukończyły 50 lat i co najmniej od 10 lat wykonują swój zawód. Poza tym ustalono, że do rzemiosła nie będą zaliczane: działalność handlowa, transportowa, usługi hotelarskie, usługi świadczone w wykonywaniu wolnych zawodów, usług leczniczych (z wyjątkiem usług protetycznych) oraz działalność wytwórcza i usługowa artystów plastyków i fotografików.

Nowością jest wprowadzenie możliwości wykonywania działalności rzemieślniczej przez wspólników spółek jawnych. Nowelizacja likwiduje też zapis o tym, że za rzemieślnika może być uznana osoba zatrudniająca do 50 osób. Miano rzemieślnika będzie przysługiwało osobie wykonującej działalność gospodarczą w obrębie listy zawodów rzemieślniczych, należącej do cechu lub izby rzemieślniczej na zasadzie dobrowolności. Ci, którzy nie zechcą należeć do żadnej z tych organizacji, będą określani jako przedsiębiorcy. Wobec stanowiska Senatu projektodawcy zmian zaproponowali, aby wymóg ukończenia specjalistycznego szkolenia potwierdzonego egzaminem zawodowym dotyczył nie wszystkich rzemieślników, ale tych, którzy wykonują zawody rzemieślnicze uznane za niebezpieczne (jest ich 53).

Są to m.in.: blacharz, rusznikarz, mechanik maszyn i urządzeń, mechanik pojazdów rolniczych i samochodowych, elektromonter, elektryk, monter instalacji gazowych, murarz, fryzjer, kosmetyczka, jubiler, monter fortepianów i pianin, rzeźbiarz w drewnie, obuwnik ortopedyczny. Autorzy nowego projektu nowelizacji ustawy o rzemiośle uznali m.in., że bioenergoterapeuta i radiesteta to również rzemieślnicy, ale nie muszą oni dokumentować znajomości swojego fachu egzaminem zawodowym.