|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
Świadczenie stałej obsługi biurowej i prawnej
Marek Piotrowski
prawnik, doradca podatkowy W związku ze zmianami w ustawach o podatkach dochodowych mogą się rodzić pytania co do ustalania momentu powstania przychodu: Czy VAT wykazany w fakturach za wykonanie usług księgowych i rachunkowych oraz doradczych - prowadzenie kpir i ksiąg rachunkowych, sporządzanie deklaracji podatkowych - należy ujmować w rejestrach VAT i rozliczać w terminie płatności, czy w innym terminie? Czy te usługi można uznać za świadczenie stałej obsługi biurowej i prawnej w oparciu o zawarte umowy? Wprowadzona ustawą z 16 listopada 2006 r. zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje w art. 14 ust. 1c na odmienny od dotychczas przyjętego sposób ustalania daty uzyskania przychodu z tytułu określonego art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zgodnie z tą normą (z zastrzeżeniem regulacji wyrażonych art. 14 ust. 1e, 1 h i 1i) za datę uzyskania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, nie późniejszy jednak niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności. Należy podkreślić, że stosownie do art. 14 ust. 1 została ustalona zasada, w myśl której za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uznaje się kwoty należne, chociażby nie zostały faktycznie uzyskane. Tak więc w przypadku wykonywania usług polegających na sporządzaniu deklaracji podatkowych, a także usługowego prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych, za datę powstania przychodu z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej należy w obecnym stanie prawnym uznać dzień wykonania usługi, nie późniejszy jednak niż dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności. Należy jednak także wziąć pod uwagę art. 14 ust. 1e, wskazujący zasadę ustalania daty uzyskania przychodu z tytułu usług rozliczanych w okresach rozliczeniowych. Zgodnie z tą normą, jeżeli strony ustalą, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych (nie rzadziej niż raz w roku), za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze. Zatem przy ustalaniu wartości przychodu i daty jego osiągnięcia podatnik powinien stosować przytoczone wyżej regulacje ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy także podkreślić, że analogiczne regulacje w omawianej kwestii zawiera art. 12 ust. 3a i 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. WAŻNE
Według mojej oceny powołana norma (art. 19 ust. 13 pkt 4) nie znajduje zastosowania w omawianym przypadku, gdyż odnosi się do świadczenia usług stałej pomocy prawnej i biurowej. W efekcie zastosowanie tej regulacji jest uzasadnione w stosunku do usług klasyfikowanych zgodnie z obowiązującym dla celów VAT do 31 grudnia 2007 r. rozporządzeniem Rady Ministrów z 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU ) jako 74.11.1 - usługi prawnicze, lub 74.83.1 - usługi sekretarskie i biurowe (wśród których PKWiU 74.83.15 stanowią usługi obsługi biurowej pozostałe), nie zaś 74.12.1 - usługi w zakresie rachunkowości i kontroli ksiąg. Tym samym zasadny wydaje się wniosek, że usługi klasyfikowane jako rachunkowo-księgowe podlegają rygorowi powstania obowiązku podatkowego, zgodnie z art. 19 ust. 1, a w przypadku, w którym podatnik powinien wystawić fakturę potwierdzającą wykonanie usługi - stosownie do brzmienia art. 19 ust. 4. Odnosząc się do problematyki ujmowania w rejestrach VAT oraz rozliczania usług rachunkowych i doradczych polegających na prowadzeniu księgi przychodów i rozchodów oraz ksiąg rachunkowych, a także sporządzania deklaracji rozliczeniowych, należy przywołać art. 109 ust. 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w myśl którego podatnicy (z wyjątkiem wykonujących tylko czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9) są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego i kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej. Zatem przytoczona norma wskazuje na zakres obowiązku prowadzenia ewidencji na potrzeby rozliczenia z tytułu podatku od towarów i usług, ustalając zarazem, że ewidencja prowadzona zgodnie z art. 109 ust. 3 stanowi podstawę dla prawidłowego sporządzenia deklaracji rozliczeniowej, stosownie do art. 99. W myśl art. 99 ust. 1 podatnicy (w rozumieniu art. 15) są obowiązani składać deklaracje rozliczeniowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (z zastrzeżeniem regulacji wyrażonych art. 99 ust. 2-10 oraz art. 133). Z kolei przepisy wyrażone art. 99 ust. 2 i 3 wskazują na sytuacje, w których właściwy dla podatnika jest kwartalny okres rozliczeniowy. Tym samym podstawę dla sporządzenia deklaracji rozliczeniowej za dany okres stanowi prowadzona przez podatnika ewidencja, z której winny wynikać wymagane w art. 109 ust. 3 dane i kwoty, w stosunku do których w rozliczanym okresie powstał obowiązek podatkowy - ponieważ to one właśnie powinny zostać wykazane w sporządzonej przez podatnika deklaracji. WAŻNE
Faktura korygująca Faktura korygująca to faktura VAT oznaczona jako Korekta albo Faktura korygująca. Jest wystawiana, w przypadku gdy po wystawieniu faktury pierwotnej: sprzedawca udzielił nabywcy udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont); sprzedawca otrzymał od nabywcy zwrot towarów; sprzedawca zwrócił nabywcy zaliczki, przedpłaty, zadatki lub raty podlegające opodatkowaniu; sprzedawca zwrócił nabywcy kwoty nienależne w rozumieniu przepisów o cenach. Fakturę korygującą wystawia się również, gdy sprzedawca po wystawieniu faktury podwyższył cenę lub gdy stwierdził pomyłkę w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Nota korygująca Nota korygująca to faktura oznaczona jako Nota korygująca, wystawiana przez nabywcę i dostarczana do akceptującego podpisu sprzedawcy, w przypadku gdy nabywca towaru lub usługi otrzyma fakturę lub fakturę korygującą zawierającą braki dotyczące jakiejkolwiek informacji wiążącej się zwłaszcza ze sprzedawcą lub nabywcą, lub oznaczeniem towaru czy usługi, z wyjątkiem pomyłek kwotowych, tj. np. kwot podatku, cen towaru lub usługi czy wartości sprzedaży. Notami korygującymi można korygować jedynie błędy formalne faktury, niemające zasadniczego znaczenia. Powszechnie przyjmuje się, że nie jest możliwe korygowanie notami korygującymi stron umowy sprzedaży. Z art. 19 ust. 1 wynika ogólna zasada, że obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (z zastrzeżeniem art. 19 ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1). Jednocześnie art. 19 ust. 4 stanowi, że jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Od tych reguł są jednak wyjątki. Zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 4 obowiązek podatkowy w przypadku świadczenia usług stałej obsługi prawnej i biurowej powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności określonego w umowie lub fakturze. Podkreślenia wymaga fakt, że określony w art. 19 ust. 13 pkt 4 szczególny moment powstania obowiązku podatkowego znajduje zastosowanie do usług obsługi prawnej i biurowej, ale jedynie mających charakter stały. WAŻNE
Opinię taką podzielił także Urząd Skarbowy Kraków-Podgórze, który w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z 30 czerwca 2006 r. (sygn. PP/443/177/04) stwierdził: "(...) usługi rachunkowo-księgowe nie mieszczą się w pojęciu usługi stałej obsługi prawnej i biurowej, a więc w przypadku ich świadczenia obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych określonych w przepisie art. 19 ust. 4 (...)". Nadto odnosząc się do problematyki identyfikowania przedmiotowej usługi jako świadczenia stałej obsługi prawnej i biurowej w oparciu o zawarte umowy należy powołać art. 8 ust. 3, zgodnie z którym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych. W efekcie identyfikacja usługi winna być dokonana w oparciu o zasady metodyczne właściwe dla zaliczania określonej usługi do symbolu PKWiU, przy czym podkreślenia wymaga fakt, iż obowiązek dokonania właściwej klasyfikacji usługi spoczywa na podatniku, bowiem to on ma wszelkie informacje umożliwiające właściwe zaklasyfikowanie świadczonej usługi. Niemniej należy podkreślić, że w przypadku wątpliwości w zakresie identyfikacji usługi w oparciu o obowiązujące klasyfikacje PKWiU podatnik może się zwrócić do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi.
PODSTAWA PRAWNA
Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
