Doradca Podatnika 39/2007 Rachunkowość

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 29 czerwca 2007 r. (1401/BP-II/4210-22/07/TS)

Rozbudowa budynku centrum handlowego nie spowodowała, że powiększony budynek stracił charakter budynku jako jedna całość. Zatem centrum otrzymane w drodze aportu przedsiębiorstwa należy uznać za jeden budynek. Spółka zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych od 1 grudnia 2006 r. i stosownie do art. 16j ust. 1 pkt 3 ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną do budynku centrum w wysokości 10 proc. odpowiadającą okresowi 10 lat stanowiącemu minimalny okres amortyzacji tego środka trwałego.

Pytanie podatnika

Czy w świetle art. 16g ust. 13 i art. 16j ust. 3 pkt 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ma prawo do wykazania centrum otrzymanego w drodze aportu jako jeden środek trwały, będący środkiem trwałym używanym podlegającym amortyzacji, i czy w świetle art. 16h ust. 1 pkt 1 i art. 16j ust. 1 pkt 3 ustawy spółka ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną do centrum w wysokości 10 proc. odpowiadającą okresowi 10 lat stanowiącemu minimalny okres amortyzacji centrum i rozpocząć amortyzację centrum począwszy od grudnia 2006 r.

Stan faktyczny

Spółka jest właścicielem nieruchomości centrum handlowe (dalej centrum) od 30 listopada 2006 r. Na centrum handlowe składają się powierzchnie handlowe, rozrywkowe i biurowe. Centrum wraz ze zobowiązaniami i należnościami z nim związanymi jako przedsiębiorstwo zostało wniesione aportem do spółki "S". Również w tym dniu została podpisana umowa pomiędzy dotychczasowym właścicielem a spółką dotycząca przeniesienia na spółkę prawa własności do przedsiębiorstwa wraz z przynależnymi zobowiązaniami i nastąpiło wydanie spółce przedsiębiorstwa.

Proces budowy centrum u poprzedniego właściciela był podzielony na trzy fazy: 1. została zakończona i oddana do używania w grudniu 1996 r. 2. została zakończona i oddana do używania w grudniu 1997 r. 3. została zakończona i oddana do używania w kwietniu 2005 r. Powierzchnie, które powstały w wyniku zakończenia trzeciej fazy budowy są od kwietnia 2005 r. wynajmowane podmiotom zewnętrznym.

Druga i trzecia faza budowy centrum były realizowane na podstawie pozwolenia na jego rozbudowę i wykazywane w księgach ówczesnego właściciela jako zwiększenie wartości początkowej budynku, który został wprowadzony do ewidencji przez tego właściciela w grudniu 1996 r. w wyniku zakończenia pierwszej fazy budowy. Nakłady poniesione w związku z realizacją fazy drugiej i trzeciej centrum zwiększały wartość środka trwałego o wydatki poniesione na jego ulepszenie.centrum od momentu jego wniesienia aportem do spółki jest wykorzystywane przez spółkę do prowadzenia działalności gospodarczej tzn. powierzchnie centrum są wynajmowane, z czego spółka osiąga przychody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych. spółka wprowadziła centrum do rejestru środków trwałych w dniu 30 listopada 2006 r. i rozpoczęła jego amortyzację od grudnia 2006 r.

Odpowiedź urzędu

Zgodnie z art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania m.in. budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Art. 16j ust. 3 pkt 1ustawy stanowi, że środki trwałe, o których mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za używane, jeżeli podatnik wykaże, że przed ich nabyciem były wykorzystywane co najmniej przez okres 60 miesięcy. Stosownie do art. 16j ust. 1 pkt 3ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16l, mogą, indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji danego podatnika, z tym że okres amortyzacji nie może być krótszy niż 10 lat dla budynków, lokali i budowli.

Ulepszenie budynku centrum handlowego, w wyniku jego rozbudowy, miało miejsce u poprzedniego właściciela, zatem nakłady poniesione w związku z tym zwiększały jego wartość początkową przed 30 listopada 2006 r., tj. dniem wniesienia aportem do spółki. Rozbudowa budynku centrum handlowego, zgodnie ze stanem faktycznym przedstawionym przez spółkę, nie spowodowała, że powiększony budynek stracił charakter budynku jako jedna całość. W wyniku rozbudowy nie powstały odrębne budynki.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje pojęcia "budynek". Z rozdziału I § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wynika, że w przypadku budynków połączonych między sobą, budynek jest budynkiem samodzielnym, jeśli jest oddzielony od innych jednostek ścianą przeciwpożarową od fundamentu po dach.

Gdy nie ma ściany przeciwpożarowej, budynki połączone między sobą uważane są za budynki odrębne, jeśli mają własne wejścia, są wyposażone w instalacje i są oddzielnie wykorzystywane. centrum stanowi jeden kompleks składający się z powierzchni biurowych, handlowych oraz rozrywkowych, posiadających kilka wspólnych wejść. Nie istnieje też ściana przeciwpożarowa oddzielająca poszczególne obiekty powstałe w poszczególnych fazach, zatem centrum otrzymane w drodze aportu przedsiębiorstwa należy uznać za jeden budynek. Spółka zgodnie więc z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy mogła dokonywać odpisów amortyzacyjnych od 1 grudnia 2006 r. i stosownie do art. 16j ust. 1 pkt 3 ma prawo zastosować indywidualną stawkę amortyzacyjną do budynku centrum w wysokości 10 proc. odpowiadającą okresowi 10 lat stanowiącemu minimalny okres amortyzacji tego środka trwałego.

Budynek był bowiem, zgodnie z przedstawionym stanem faktycznym, wykorzystywany przez poprzedniego właściciela, przez okres przekraczający 60 miesięcy. W myśl art. 4 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. nr 217, poz. 1589), podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych, którzy przed dniem 1 stycznia 2007 r. rozpoczęli amortyzację środków trwałych na podstawie art. 16j ust. 1 pkt 3 i art. 16k ust. 4-6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r., stosują do amortyzacji tych środków przepisy art. 16j ust. 1 pkt 3 oraz art. 16k ust. 1 i ust. 4-6 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r.