Doradca Podatnika 39/2007 VAT

Jeśli poniesione przez podatnika wydatki nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, to nie ma on prawa odliczyć od nich VAT - stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 684/07). Spółka, świadcząc usługi prawne, ponosi wydatki na działalność marketingową: nieodpłatne świadczenie usług i nieodpłatną dostawę towarów.

W związku z tym zwróciła się do naczelnika urzędu skarbowego z pytaniem, czy wydatki te podlegają zwolnieniu z VAT. Problem polegał jednak na tym, że ponoszone wydatki przekraczały limity określone w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, a w konsekwencji nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Spółka uznała, że mimo to może odliczyć wydatki na działalność marketingową, ponieważ są one związane z działalnością firmy.

Mimo że przepisy art. 86 i 88 obecnej ustawy o VAT wyłączają możliwość odliczenia podatku w sytuacji przekroczenia limitów dotyczących kosztów, spółka dowodziła, że potencjalnie może zaliczyć je do kosztów i odliczyć. We wniosku o interpretację określiła ponadto, że w art. 17 ust. 6 VI dyrektywy UE określono katalog odliczeń w VAT. Państwa członkowskie w ciągu czterech lat od wejścia w życie przepisów zobowiązały się do ustalenia katalogu odliczeń. Do tego czasu nie mogą jednak wprowadzać dodatkowych.

Ponieważ poprzednia ustawa o VAT pozwalała na odliczenie w VAT wydatków na działalność marketingową, w sytuacji gdy podatnik przekroczył limity wydatków, które mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, to ograniczenie w obecnej ustawie o VAT jest niezgodne z przepisami wspólnotowymi. Spółka, przedstawiając powyższe argumenty, domagała się prawa do odliczenia.

Organy podatkowe stwierdziły, że nie zajmują się badaniem prawa wspólnotowego, a polskie przepisy stanowią jasno, że po przekroczeniu limitów, a zatem w sytuacji, gdy podatnik nie może zaliczyć wydatków do kosztów, nie ma także prawa do odliczenia w VAT. Argumenty dotyczące VI dyrektywy - zdaniem organów - miałyby zastosowanie jedynie w sytuacji, gdyby chodziło o czynności opodatkowane.

W omawianej sprawie mamy natomiast do czynienia z czynnościami nieopodatkowanymi. WSA uchylił zaskarżone decyzje organów, ale powodem był brak odpowiedzi naczelnika urzędu skarbowego na pytanie z wniosku dotyczące uregulowań z VI dyrektywy. Sąd podzielił jednak stanowisko organów dotyczące prawa do odliczenia. Stwierdził, że w przypadku, gdy wydatki na działalność marketingową przekroczą limity i nie mogą być zaliczone do kosztów, nie podlegają również odliczeniu VAT.