|
||||||||
|
||||||||
|
Zobacz także
|
Jakie zdarzenia powodują wygaśnięcie zobowiązań podatkowychSławomir Dziudzik
doradca podatkowy Anna Borkowska konsultant podatkowy TaxAll Sp. z o.o. Podstawowym sposobem efektywnego wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest zapłata podatku w odpowiednim terminie. Nie jest to jednak jedyny sposób na to, aby takie zobowiązanie wygasło. Jakie zdarzenia według przepisów prawa podatkowego powodują wygaśnięcie zobowiązania podatkowego? Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa (dalej: o.p.) zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek:
Wygaśnięcie zobowiązania podatkowego to nic innego jak likwidacja istniejącego stosunku zobowiązaniowego. Może być dokonane w sposób efektywny, czyli poprzez zaspokojenie wierzyciela podatkowego oraz bez tegoż zaspokojenia, tj. w sposób nieefektywny. Takim nieefektywnym sposobem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest sytuacja, w której zobowiązania nie wykonano lub wykonano tylko częściowo.
WAŻNE
Podstawowym sposobem efektywnego wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest zapłata podatku w odpowiednim terminie, stosownej formie i wysokości. Podatek może być zapłacony w dwóch formach:
Płatnik i inkasent, niejako z mocy prawa, są swego rodzaju pełnomocnikami ustawowymi Skarbu Państwa lub gminy uprawnionymi do pośredniczenia w realizacji zobowiązaniowego stosunku prawnego. Powoduje to, że pobranie przez nich podatku jest równoznaczne z zaspokojeniem roszczeń wierzyciela podatkowego. Inne sposoby wygaśnięcia zobowiązań podatkowych Innymi efektywnymi sposobami wygaśnięcia zobowiązania podatkowego są: zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a także potrącenie. Potrącenie wierzytelności podatnika wobec Skarbu Państwa lub gminy następuje na wniosek podatnika lub z urzędu. W przypadku złożenia wniosku przez podatnika potrącenie następuje z dniem złożenia wniosku (jeżeli nie nastąpi odmowa potrącenia przez organ podatkowy, co wymaga decyzji podatkowej). W sytuacji, gdy potrącenie następuje z urzędu, organ podatkowy wydaje postanowienie w tej sprawie. Wśród nieefektywnych sposobów wygaśnięcia zobowiązań podatkowych można wyróżnić: zaniechanie poboru podatku, które dokonywane jest przez zwolnienie generalne stosowane przez Ministra Finansów w drodze rozporządzenia oraz zwolnienia indywidualne, stosowane przez organy podatkowe w drodze decyzji administracyjnej. Kolejną formą są: umorzenie zaległości podatkowych na wniosek podatnika lub z urzędu oraz przedawnienie zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 67a §1 pkt 3 o. p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Szczególnym przypadkiem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz:
O zawarciu takiej umowy starosta powiadamia naczelnika urzędu skarbowego lub właściwego naczelnika urzędu celnego, przesyłając jednocześnie jej kopię. W przypadku przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz gminy, powiatu lub województwa dokonuje się tego również na podstawie pisemnej umowy. Umowa taka zawierana jest między wójtem, burmistrzem czy prezydentem miasta, starostą albo marszałkiem województwa a podatnikiem.
Podstawa prawna
WAŻNE
1. Jeżeli z materiału dowodowego wynikają wątpliwości dotyczące istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego, od którego zależą skutki podatkowe, organ podatkowy - zgodnie z art. 199a § 3 Ordynacji podatkowej - ma obowiązek wystąpić o ustalenie istnienia tego stosunku prawnego (lub braku stosunku prawnego) do sądu powszechnego. 2. Powyższy obowiązek dotyczy przypadków, kiedy wątpliwości dotyczące istnienia stosunku prawnego mają charakter obiektywny. Nie uchyla tego obowiązku okoliczność, że - według subiektywnego przekonania organu podatkowego - wątpliwości nie ma. 3. W szczególności, organ podatkowy powinien wystąpić do sądu powszechnego, jeżeli jedna ze stron umowy oświadcza, że umowa miała charakter fikcyjny, a druga strona oświadcza, że umowa miała charakter rzeczywisty. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 9 sierpnia 2007 r., sygn. akt I SA/Kr 296/06) Zgodnie z art. 86 § 1 Ordynacji podatkowej podatnicy obowiązani do prowadzenia ksiąg podatkowych przechowują księgi i związane z ich prowadzeniem dokumenty do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Natomiast w przypadku, gdy na podatniku ciążą obowiązki płatnika, wtedy zgodnie z art. 32 § 1 ww. ustawy płatnicy i inkasenci obowiązani są przechowywać dokumenty związane z poborem lub inkasem podatków do czasu upływu terminu przedawnienia zobowiązania płatnika lub inkasenta. Wobec powyższego, w sytuacji, gdy nastąpiło przedawnienie zobowiązania podatkowego, wygasają obowiązki ciążące: na podatniku - przechowywania prowadzonych ksiąg podatkowych oraz dokumentów związanych z ich prowadzeniem, a na płatniku - przechowywania dokumentów związanych z poborem podatków. Postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kościanie z 16 maja 2007 r., sygn. PD/415-10/PIA/07 Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||