|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych a pojęcie pomocy publicznejRafał R. Kasprzycki
aplikant radcowski Organ podatkowy, co do zasady, może udzielić przedsiębiorcy ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych (poprzez ich umorzenie, odroczenie czy też rozłożenie spłaty na raty), jeżeli ta nie będzie stanowić pomocy publicznej lub będzie pomocą de minimis. Dowiedzmy się zatem, co różni te dwa pojęcia i jakie jest ich znaczenie na gruncie Ordynacji podatkowej. Jak stanowi Ordynacja podatkowa (dalej: o.p.) w art. 67b § 1 organ podatkowy może podatnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą udzielić ulg w spłacie zobowiązań podatkowych wówczas, gdy nie stanowią one pomocy publicznej lub stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Na podstawie zaś art. 67b § 1 pkt 3 o.p. organ może udzielić w ściśle określonych warunkach również ulg w spłacie zobowiązań podatkowych będących pomocą publiczną. Są one przyznawane z uwzględnieniem szeregu wymogów wynikających z przepisów regulujących dopuszczalność tego rodzaju pomocy. Udzielenie ulgi podatkowej może zgodnie z treścią art. 67a przybrać formę odroczenia terminu płatności podatku, rozłożenia go na raty ewentualnie jego umorzenia. WAŻNE
Ulgi, które nie są traktowane, jako forma udzielenia pomocy publicznej odbywa się w oparciu o ogólne przesłanki przyznawania ulg wszystkim podatnikom, czyli ważny interes podatnika lub interes publiczny. Tryb i dopuszczalność udzielenia ulgi w spłacie zobowiązania podatkowego uzależnione będzie, zatem od charakteru prawnego tej ulgi, tj. od tego, do jakiego charakteru pomocy będzie zaliczona. W związku z tym organ ma obowiązek, zbadania przed wydaniem stosownej decyzji merytorycznej, czy ewentualna pomoc (udzielenie ulgi) ma w konkretnej sprawie charakter pomocy publicznej, pomocy de minimis, czy też w ogóle nie stanowi tego rodzaju pomocy. Czym jest pomoc publiczna Pojęcie pomocy publicznej nie jest zdefiniowane w ordynacji podatkowej. O tym czy przyznanie podatnikowi (prowadzącego działalność gospodarczą) umorzenia, rozłożenia na raty lub odroczenia terminu płatności jest traktowane jako pomoc publiczna decydować zatem będą normy Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (TWE). Zgodnie z treścią art. 87 ust. 1, iż co do zasady wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorcom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Powyższa definicja pomocy publicznej została dodatkowo zinterpretowana w drodze bogatego orzecznictwa Komisji (WE), Sądu Pierwszej Instancji i Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. WAŻNE
Określenie pomoc publiczna wywodzi się jak wskazano powyżej z normy o pomocy publicznej zabronionej zawartej w art. 87 ust. 1 TWE. Pomocą publiczną jest (łącznie traktowane):
Jako zabronioną pomoc publiczną prawo wspólnotowe traktuje taką pomoc, która spełniając ww. przesłanki (patrz ramka), narusza zasady wspólnego rynku w stosunkach państw Wspólnoty Europejskiej. Efektem zaliczenia określonej pomocy do pomocy publicznej jest poddanie jej pod regulację prawną ewentualnej dopuszczalności i zakresu jej monitorowania przez organy Wspólnoty Europejskiej i organy państw członkowskich. Powyższe powoduje, iż w przypadku gdy wsparcie państwowe udzielane określonemu podmiotowi nie wyczerpuje co najmniej jednej ze wszystkich cech "pomocy publicznej" - to do tego rodzaju sytuacji nie będzie miało zastosowanie prawa pomocy publicznej wraz z przewidywanymi przez nie ograniczeniami. Nie każda ulga w spłacie podatków udzielona przedsiębiorcy może być traktowana, jako pomoc publiczna. Ulga w spłacie podatków stanowić będzie zatem pomocą publiczną, tylko wówczas, gdy może doprowadzić do zakłóceń w wymianie handlowej pomiędzy państwami Unii Europejskiej (UE). Jeżeli zatem podatnik prowadzi działalność gospodarczą jedynie na danym terenie, jego podstawowym odbiorcą są podmioty krajowe, nie ma licznych powiązań z przedsiębiorcami zagranicznymi, można przyjąć, że pomoc jemu udzielona nie doprowadzi do wspomnianych zakłóceń w konkurencji, negatywnie rzutujących na wymianę handlową w ramach UE. Umorzenie podatku np. sklepikarzowi działającym na lokalnym rynku nie powinno wywołać powyższych skutków. WAŻNE Udzielając ulgi, organ podatkowy winien, zatem ustalić m.in. jaki jest charakter prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej (lokalny czy międzynarodowy), gdzie jest jego siedziba i na jakim obszarze działalność jest prowadzona itp. Dopiero powyższe umożliwi bowiem ocenienie organowi, czy dana ulga może być traktowana jako pomoc państwa niestanowiąca pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 TWE. Pomoc de minimis Jak wskazano na wstępie zgodnie z art. 67b § 1 pkt 2 o.p. organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, które stanowią pomoc de minimis - w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Zasada de minimis w przypadku pomocy publicznej określa, że w przypadku udzielania pomocy publicznej nieprzekraczającej pewnych kwot, nie stosuje się określonych wspólnotowych procedur prawnych udzielania pomocy publicznej. Zgodnie, bowiem z treścią art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 z 15 grudnia 2006 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de mini mis, uważa się (przyjmuje się fikcję prawną, mimo iż pomoc spełnia de facto warunki pomocy publicznej określone w art. 87), że środki pomocy nie spełniają wszystkich kryteriów określonych w art. 87 ust. 1 traktatu i dlatego nie podlegają wymogowi powiadomienia przewidzianemu w art. 88 ust. 3 traktatu, jeżeli spełniają warunki określone w tym rozporządzeniu. Wspomniane warunki określają zaś wysokość i czas takiej pomocy. Próg pomocy de minimis został określony na poziomie 200 tys. euro (liczonych brutto, potrąceń z tytułu podatków ani innych opłat) i dotyczy on pomocy publicznej przyznanej w dowolnie ustalonym okresie trzech lat budżetowych. Pułap ten stosuje się bez względu na formę i cel pomocy de minimis, a także bez względu na to, czy pomoc przyznana państwu członkowskiemu jest w całości, czy w części finansowana z zasobów Wspólnoty. Wyżej wymieniony okres ustala się poprzez odniesienie do lat budżetowych stosowanych przez podmiot gospodarczy w danym państwie członkowskim. WAŻNE
Całkowita wartość pomocy de minimis przyznanej jednemu podmiotowi gospodarczemu działającemu w sektorze transportu drogowego przez dowolny okres trzech lat budżetowych nie może przekroczyć 100 tys. euro. Przyjąć zatem należy, iż pomoc de minmis stanowi pomoc publiczną (o określonym pułapie kwotowym), co do której z uwagi na treść norm szczególnych, nie stosuje się rygorów określonych dla każdej innej pomocy publicznej. Aby zatem określoną pomoc móc zakwalifikować do zakresu pomocy de minimis należy najpierw ustalić, czy pomoc ta spełnia opisane wcześniej warunki pomocy publicznej. W przypadku odpowiedzi twierdzącej należy dopiero badać pułap takiej pomocy. Powyższe prowadzić musi również do wniosku, iż każda pomoc de minimis jest pomocą publiczną (do której nie stosuje się jednakże wszystkich rygorów notyfikacyjnych jak do zwykłej pomocy publicznej), natomiast nie każda pomoc publiczna będzie pomocą de minimis. WAŻNE
Jeżeli określonej pomocy nie można zakwalifikować do pomocy publicznej w rozumieniu art. 87 TWE wówczas brak jest również podstaw do ewentualnego kwalifikowania jej jako pomocy de minimis. Wnioski Nie każde udzielenie ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych (poprzez ich umorzenie, odroczenie czy też rozłożenie spłaty na raty) przez organ podatkowy stanowić będzie pomoc publiczną lub pomoc de minimis. Powyższe oznacza również, iż nie zawsze będzie istnieć konieczność stosowania szczególnych procedur przewidzianych dla tego rodzaju pomocy. To zaś czy daną pomoc będziemy kwalifikować do pomocy publicznej lub de minimis uzależnione będzie od oceny konkretnego indywidualnego przypadku.
Podstawa prawna
WAŻNE
Organ podatkowy na wniosek podatnika prowadzącego działalność gospodarczą może udzielać ulg w spłacie zobowiązań podatkowych, które stanowią pomoc publiczną:
Jeżeli sąd administracyjny dokonuje samodzielnie ustaleń odmiennych od ustaleń organów podatkowych to obowiązany jest wziąć pod uwagę cały materiał dowodowy znajdujący się w aktach sprawy, gdyż obliguje go do tego art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2006 r., sygn. akt II FSK 59/06 Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
