MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE
Zobacz także

Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych

Sławomir Dziudzik
doradca podatkowy
Anna Borkowska
konsultant podatkowy TaxAll Sp. z o.o.

Czasami zdarza się, że na konto organu podatkowego podatnik wpłaca kwotę wyższą niż jego faktyczne zobowiązanie podatkowe. Powstaje wtedy tzw. nadpłata. W jakiej sytuacji urząd powinien zwrócić nienależną kwotę, a kiedy zalicza ją na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych?

Nadpłata powstaje wtedy, gdy podatnik wpłaci na konto organu podatkowego więcej niż powinien lub dokona wpłaty, do której nie był zobowiązany. Organ podatkowy w takiej sytuacji ma do dyspozycji dwa rozwiązania - może ją zaliczyć na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych lub może ją zwrócić podatnikowi. O tym, które z rozwiązań mają być zastosowane, decydują odpowiednie przepisy podatkowe.

WAŻNE
Nadpłata powstaje w kilku przypadkach. Zgodnie z art. 72 Ordynacji podatkowej za nadpłatę uważa się:
  • kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku,
  • podatek pobrany przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
  • zobowiązanie zapłacone przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika lub inkasenta określającej wysokość należności z tytułu niepobranego lub pobranego, a niewpłaconego podatku określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
  • kwotę zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej.

GDY NIE MA ZALEGŁOŚCI, OTRZYMAMY ZWROT

Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych jest jednym ze sposobów na wygaśnięcie zobowiązań podatkowych ciążących na podatnikach z tytułu podatków bez angażowania gotówki. Operacja ta polega na redukcji wzajemnych wierzytelności, wskutek czego wzajemne zobowiązania wygasają do wysokości niższej z potrącanych wierzytelności. Wystąpienie nadpłaty nie jest równoznaczne z pełną swobodą w dysponowaniu tą nadpłatą przez podatnika.

Zgodnie bowiem z art. 76 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Dopiero w razie braku zaległości podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych.

Wniosek, kierowany do naczelnika właściwego urzędu skarbowego, o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych lub bieżących zobowiązań podatkowych powinien być złożony przez podatnika w formie pisemnej. Naczelnik wydaje wówczas postanowienie, na które służy zażalenie. Nadpłaty, których wysokość nie przekracza wysokości kosztów upomnienia w postępowaniu administracyjnym, również podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Natomiast w razie ich braku, w odróżnieniu od innych nadpłat, nie podlegają zwrotowi z urzędu, lecz zaliczeniu na poczet przyszłych zobowiązań. W tym przypadku również podatnik może wystąpić z wnioskiem o ich zwrot.

WAŻNE
Zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych powstaje z dniem:
  • powstania nadpłaty - w przypadku zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej, zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej, zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej; dniem powstania nadpłaty jest również dzień złożenia zeznania rocznego, deklaracji podatku akcyzowego i deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy; wtedy też następuje zaliczenie nadpłaty na poczet zaległości podatkowych;
  • złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

PODSTAWA PRAWNA
  •  ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.)
Sławomir Dziudzik,Anna Borkowska
Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Wydawnictwo TRENDY