MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE
Zobacz także

Zasady przedłużania i odraczania terminu płatności podatku

Sławomir Dziudzik
doradca podatkowy Anna Borkowska konsultant podatkowy, TaxAll Sp. z o.o.

Ordynacja podatkowa przewiduje instytucję przedłużenia i odroczenia terminu płatności podatku. Kto podejmuje decyzję w tym zakresie i w jakiej formie? Jakie warunki trzeba spełnić, by móc się ubiegać o odroczenie terminu płatności zobowiązania podatkowego?


Na mocy art. 50 Ordynacji podatkowej (dalej: o.p.) to Minister Finansów ma kompetencje do przedłużania terminów płatności. W drodze rozporządzenia może przedłużyć terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, określając grupy podatników, którym przedłużono terminy, rodzaje czynności, których termin wykonania został przedłużony, oraz dzień upływu przedłużonego terminu.

Przedłużenie może obejmować zarówno terminy ustanowione dla podatników, jak i dla płatników, inkasentów oraz innych podmiotów prawa podatkowego. W rozporządzeniu musi być jednak wyraźnie wskazana grupa podmiotów, które obejmuje przedłużenie terminu.

WAŻNE
Odroczenie terminu płatności stosuje się w wyjątkowych i szczególnie uzasadnionych wypadkach, zwłaszcza w razie chwilowego ograniczenia możliwości płatniczych podatnika wskutek zdarzeń losowych.

Możliwość przedłużenia przez Ministra Finansów nie dotyczy terminów związanych z:
  • przedawnieniem zobowiązania podatkowego, zwrotem nadpłaty, prawem do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, prawem do zwrotu nadpłaty podatku,
  • wystawieniem rachunków za wykonaną usługę lub wydany towar, przechowywaniem kopii wystawionych rachunków, odpowiedzialnością podatkową osób trzecich.
Przedłużenie terminu płatności może również wynikać z przedłużenia terminu składania deklaracji. W takiej sytuacji Minister Finansów nie wydaje rozporządzenia w sprawie przedłużenia terminu płatności, lecz w sprawie przedłużenia terminu złożenia deklaracji. Termin płatności jest wówczas przedłużany z mocy prawa. Przedłużanie terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego odnosi się tylko do terminów prawa materialnego, które są nieprzywracalne.

Odroczenie terminu płatności

Na podstawie art. 48 o.p. można odroczyć termin płatności zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. Odroczenie następuje na wniosek podatnika w jego indywidualnej sprawie. Organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może odraczać terminy przewidziane w przepisach prawa podatkowego, z wyjątkiem terminów dotyczących:
  • przedawnienia zobowiązania podatkowego, zwrotu nadpłaty,
  • prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty,
  • prawa do zwrotu nadpłaty podatku,
  • wystawienia rachunków za wykonaną usługę lub wydany towar,
  • przechowywania kopii wystawionych rachunków,
  • odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.
Po złożeniu wniosku przez podatnika organ podatkowy określa w decyzji nowy termin płatności, w którym powinna nastąpić zapłata odroczonego podatku lub zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę albo poszczególnych rat, na jakie rozłożono podatek lub zaległość podatkową, wraz z odsetkami za zwłokę.

W przypadku niedotrzymania przez podatnika terminu określonego decyzją, a objętego odroczeniem płatności - terminem wymaganym staje się termin pierwotny. Przepisy dotyczące odroczenia terminu płatności przez podatnika stosuje się również wobec płatników i inkasentów. Podobnie jak przedłużanie terminów, ich odroczenie odnosi się tylko do terminów prawa materialnego, które są terminami nieprzywracalnymi.

Ważny interes podatnika

W art. 48 § 1 o.p. ustawodawca użył między zwrotami "ważny interes podatnika" i "interes publiczny" spójnika "lub", co oznacza, że za odroczeniem terminu w konkretnej sprawie może przemawiać zarówno jedna z tych przesłanek, jak i obie występujące łącznie. Definicji zwrotów "ważny interes podatnika" i "interes publiczny" nie znajdziemy w żadnych przepisach. Ocena obu tych przesłanek odroczenia terminu przez organ podatkowy powinna być obiektywna i uwzględniać zasady logiki i doświadczenia życiowego.

Musi być dokonana według kryteriów zgodnych z aprobowaną powszechnie hierarchią wartości. Ocena tych przesłanek przez organ podatkowy podlega sądowej kontroli legalności. Wynika to z faktu, że przesłanki te są zawarte w przepisie prawnym. Błędna ocena dokonana przez organ podatkowy będzie podstawą do uchylenia decyzji przez organ odwoławczy bądź Naczelny Sąd Administracyjny. O istnieniu ważnego interesu podatnika nie może decydować subiektywne przekonanie samego podatnika. Oceny tego "interesu" należy dokonywać w oparciu o obiektywne kryteria, uwzględniające życie i zdrowie ludzkie oraz możliwość zarobkowania w celu zdobycia środków na utrzymanie własne i rodziny.

Ważny interes podatnika to interes mający dużą wagę, duże znaczenie, będący istotną sprawą dla osoby fizycznej, osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, podlegających na mocy ustaw podatkowych obowiązkom podatkowym. Brak w stanie faktycznym rozpatrywanej sprawy okoliczności odpowiadających ważnemu interesowi podatnika prowadzi do wydania decyzji dla niego negatywnej.

WAŻNE
Pojęcie "ważny interes podatnika" jest nieostre, a w związku z tym jego treść powinna być oceniana w świetle okoliczności konkretnej sprawy. (...) o istnieniu ważnego interesu podatnika nie decyduje jego subiektywne przekonanie, ale decydują kryteria obiektywne, jak np. zagrożenie życia i zdrowia ludzkiego, niemożność zdobycia środków na utrzymanie własne i rodziny, nagłe nieprzewidywalne załamanie koniunktury gospodarczej o szerokim zasięgu, zdarzenia losowe niezależne od podatnika, niekorzystnie zmieniające jego sytuację ekonomiczną na tyle, że zapłata podatku lub zaległości podatkowej zagrozi jego istnieniu. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2000 r., sygn. akt III SA 1836/99

Za zastosowaniem ulgi zwykle nie przemawiają niepowodzenia w działalności gospodarczej podatnika. Jest to działalność rynkowa oparta na ryzyku gospodarczym i konkurencji z innymi podmiotami działającymi w podobnych warunkach, a więc zakładająca także możliwość upadku podmiotu gospodarczego.

WAŻNE
Pojęcie "ważny interes podatnika" zawiera założenie, że interes ten musi wynikać z sytuacji majątkowej (...). Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2002 r., sygn. akt I SA/Łd 1873/200

Interes publiczny

Interes publiczny jest związany z sytuacją, że za odroczeniem terminu mogą przemawiać pewne społecznie aprobowane wartości, kiedy do głosu dochodzi interes ogólny, interes pewnej grupy społeczeństwa (pracowników, przedsiębiorców itp.), interes powszechny, społeczny, nieprywatny.

WAŻNE
Zwroty "ważny interes podatnika" oraz "interes publiczny" są na tyle pojemne, że pozwalają objąć swym zakresem wszelkie okoliczności mające wpływ na dokonanie prawnej kategoryzacji sytuacji podatnika. Nie wolno w sposób czysto mechaniczny założyć, że sformułowane w sposób nieostry normatywne przesłanki rozstrzygnięcia odnoszą się wyłącznie do okoliczności i faktów mających znaczenie dla oceny sytuacji materialnej wnioskodawców. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2000 r., sygn. akt III SA 8348/98

PODSTAWA PRAWNA
  •  ustawa z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U. z 2005 nr 8, poz. 60 ze zm.)


WAŻNE
Przesłanki umożliwiające sądowi wstrzymanie zaskarżonej decyzji zostały określone w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających. Argumentacja we wniosku musi więc być odpowiednia, tzn. w sposób przekonujący pokazująca konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ważny interes nie stanowi ustawowej przesłanki umożliwiającej sądowi wstrzymanie wykonania decyzji. Rację miał też sąd I instancji, stwierdzając, że naruszenie zasad współżycia społecznego również nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Argumentem przemawiającym za wstrzymaniem nie jest też potencjalna nielegalność zaskarżonej decyzji.

W ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd I instancji nie mógł bowiem dokonać oceny legalności tej decyzji, gdyż byłoby to przedwczesne.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06
Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Wydawnictwo TRENDY