Doradca Podatnika 52/2007 Podatek dochodowy

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej we Wrocławiu - Ośrodek Zamiejscowy w Jeleniej Górze, z 3 grudnia 2007 r., sygn. PD-I-415/146/07

Podatnik jest osobą fizyczną, która zamierza w przyszłości podjąć działalność gospodarczą, a prowizje i opłaty bankowe ponoszone w związku z działalnością gospodarczą uznawać za koszt uzyskania przychodu i zapisywać je w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie dowodów opłat bankowych, sporządzanych tylko w formie elektronicznej i zapisywanych w formie pliku PDF na płytce CD, bez drukowania dokumentów. Wymóg oznaczenia dowodu numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonywanymi na jego podstawie zamierza spełnić, nadając plikowi PDF (zawierającemu dowód opłaty bankowej) odpowiednią nazwę i zapisując go na płytce CD, w sposób uniemożliwiający zmianę zawartości i nazwy pliku.

Pytanie podatnika

Czy prowizje i opłaty bankowe ponoszone w związku z działalnością gospodarczą można uznać za koszt uzyskania przychodu i zapisywać w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie dowodów opłat bankowych sporządzanych tylko w formie elektronicznej i zapisywanych w formie pliku PDF na płycie CD, bez drukowania dokumentów?

Stanowisko urzędu

Sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz warunki, jakim powinny odpowiadać dowody będące podstawą zapisów w księdze, określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 ze zm., dalej: rozporządzenie).

W myśl § 26 rozporządzenia zapisy w księdze dotyczące wydatków są dokonywane na podstawie dowodów, o których mowa w § 12-16. Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są m.in. dowody wymienione w § 13 rozporządzenia, potwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej wymogi określone w punktach a-d, oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zgodnie z § 13 pkt 4 rozporządzenia za dowody księgowe uważa się również dowody opłat pocztowych i bankowych. W przedmiotowej sprawie znaczenie ma § 13 pkt 4 rozporządzenia, uznający za dowód księgowy - dowód opłaty bankowej. Za dowód taki uznaje się także wyciąg bankowy. Wyciąg bankowy jest dowodem księgowym zewnętrznym wystawianym przez bank obsługujący daną jednostkę. Bank na podstawie art. 728 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.) jest bezwzględnie zobowiązany do przesyłania posiadaczowi rachunku co najmniej raz w miesiącu bezpłatnie wyciągu z rachunku, z informacją o zmianach stanu rachunku i ustaleniem salda, chyba że posiadacz wyraził pisemną zgodę na inny sposób informowania o zmianach stanu rachunku i ustaleniu salda.

Posiadacz może jedynie wyrazić zgodę co do odmiennego od kodeksowego sposobu informowania. Forma pisemna, o której mowa w art. 728 § 2 kodeksu cywilnego, może być zastąpiona na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy - Prawo bankowe formą elektroniczną. Dowód w postaci wyciągu bankowego zawiera nie tylko operacje finansowe dokonywane przez jednostkę, ale także kwoty pobrane przez bank z tytułu świadczonych usług bankowych. Wyciąg, na którym widnieją ww. kwoty, można uznać za dowód opłaty bankowej, o którym mowa wyżej. Praktyka banków w zakresie wystawiania wyciągów bankowych jest różna: niektóre wystawiają wyciągi codziennie, inne raz w miesiącu.

W konsekwencji wyciąg może obejmować operacje dokonane na rachunku bankowym w danym dniu lub operacje z całego miesiąca. Bez względu na częstotliwość wystawiania wyciąg bankowy stanowi dowód, w oparciu o który należy w podatkowej księdze przychodów i rozchodów dokonać zapisów dotyczących kosztów usług bankowych. Jeżeli zgodnie z umową zawartą z bankiem podatnik otrzymuje wyciąg bankowy obejmujący miesięczne zestawienie wszystkich operacji dokonanych na jego rachunku bankowym na koniec miesiąca, to zapisów w księdze dokonuje pod datą tego wyciągu bankowego.

Korzystanie z usług bankowych przez Internet umożliwia podatnikowi wydrukowanie wyciągu bankowego we własnym zakresie i jeżeli wyciąg ten pozwala na ustalenie kosztu opłat bankowych, może stanowić podstawę zapisu tych kosztów w księdze, bez względu na to, kto dokonuje wydruku - bank czy podatnik. Jak wynika z powyższego, ustawodawca nie przewidział możliwości sporządzania dowodów księgowych stanowiących podstawę zapisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w wersji elektronicznej.

W przywołanym wyżej § 12 ust. 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów zostały enumeratywnie wskazane dowody księgowe, na podstawie których można dokonać zapisów w księdze.

Również § 13 rozporządzenia, do którego odwołuje się § 12 ust. 3, nie zawiera w swoim katalogu dowodów księgowych sporządzanych w wersji elektronicznej. Analiza przepisów zawartych w § 12 i § 13 rozporządzenia jednoznacznie wskazuje, że obowiązkiem podatnika jest gromadzenie dowodów i zapisów w formie papierowej, świadczyć o tym może m.in. możliwość dokonywania na nich poprawek i skreśleń czy przeliczania waluty obcej na złote, co wynika z § 12 ust. 4 i 5 rozporządzenia.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że podatnik nie ma możliwości dokonywania zapisów dotyczących opłat i prowizji bankowych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na podstawie dowodów opłat bankowych i miesięcznych wyciągów bankowych sporządzanych w formie elektronicznej i zapisywanych w formie pliku PDF na płycie CD, bez drukowania tego dokumentu, oznaczając plik PDF odpowiednią nazwą.



Aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność ma charakter zarobkowy wówczas, gdy jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności. Definicja działalności gospodarczej wymaga również, aby działalność taka była wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań o charakterze incydentalnym i sporadycznym.

Postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego Łódź-Bałuty z 20 września 2007 r., sygn. I USB I-2/415-47/07



WysokoŚĆ ogólnej kwoty odliczeÁ wydatków na cele mieszkaniowe w 2007 i 2008 r.

Wysokość ogólnej kwoty odliczeń wydatków na cele mieszkaniowe w 2007 r. W 2007 r. wysokość kwoty stanowiącej podstawę określenia przysługującej kwoty odliczeń od podstawy obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydatków na cele mieszkaniowe nie może przekroczyć 189 000 zł.

Wysokość ogólnej kwoty odliczeń wydatków na cele mieszkaniowe w 2008 r. W 2008 r. wysokość kwoty stanowiącej podstawę określenia przysługującej kwoty odliczeń od podstawy obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydatków na cele mieszkaniowe nie może przekroczyć 212 870 zł.



Podatek od sprzedaűy nieruchomoŚci darowanej lub dziedziczonej

Z dniem 1 stycznia 2007 r. na mocy znowelizowanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych powstał obowiązek zapłaty 19 proc. podatku od dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze spadku lub darowizny.

Dochód stanowi kwota przychodu pomniejszona o ewentualne koszty. Do kosztów można zaliczyć udokumentowane nakłady zwiększające wartość nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania, a także kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn.

Zwolniony od podatku jest podatnik, który:

• był zameldowany w darowanej lub dziedziczonej nieruchomości przez okres co najmniej 12 miesięcy lub
• zbył nieruchomość po upływie 5 lat od jej otrzymania.