Doradca Podatnika 52/2007 Prawo w obronie przedsiębiorcy

Nowelizacja ustawy o komornikach już obowiązuje

28 grudnia weszła w życie większość przepisów ustawy z 24 maja 2007 r. zmieniającej ustawę o komornikach sądowych i egzekucji (Dz.U. nr 112, poz. 769). Nowelizacja wprowadza sporo istotnych zmian, mających na celu zwiększenie liczby komorników, ułatwienie dostępu do zawodu komornika, wyposażenie komornika w szerszy katalog uprawnień umożliwiający prowadzenie sprawnej i skutecznej egzekucji, oraz zwiększenie nadzoru nad komornikami. (Więcej w rubryce Temat numeru).

Wzrastają grzywny za przewinienia podatników

W związku ze wzrostem minimalnego wynagrodzenia od 1 stycznia 2008 r. z 936 zł do 1126 zł - wzrosły także grzywny w kodeksie karnym skarbowym. Minimalne wynagrodzenie za pracę stanowi bowiem wskaźnik bazowy dla ich określenia. W 2008 r. grzywna za przestępstwo skarbowe nie może być niższa niż 375,30 zł.

Wzrosną także granice dla stawki dziennej, którą stosuje sąd, wymierzając karę grzywny za przestępstwa skarbowe. Stawka dzienna nie może być niższa niż jedna trzydziesta minimalnego wynagrodzenia i nie może przekraczać jej czterystukrotności. Zatem rozpiętość wysokości stawki dziennej w 2008 r. będzie się kształtować pomiędzy 37,53 a 15 012 zł. Granice wysokości grzywny nałożonej mandatem karnym (stosowany tylko w przypadku wykroczeń) wynoszą od 112,60 zł do 2252 zł.

Maksymalna kwota grzywny, jaką może wymierzyć sąd w przypadku wykroczenia skarbowego, wynosi 22 520 zł. Kwota graniczna kwalifikująca dany czyn jako wykroczenie bądź przestępstwo skarbowe w 2008 r. wynosi zaś 5630 zł. Jeżeli zatem uszczuplona lub narażona na uszczuplenie należność publicznoprawna albo wartość przedmiotu czynu przekroczy wskazaną kwotę, przewinienie podatnika zostanie zakwalifikowane jako przestępstwo skarbowe.

Nikt nie zastąpi nas przy płaceniu podatków

Zobowiązania podatkowe mają charakter osobisty, nikt inny nie może za podatnika spełnić tego zobowiązania - przypomniał Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu z 11 grudnia 2007 r. (sygn. akt I FSK 65/07).

Sprawa dotyczyła dwóch spółek, z których jedna (spółka A) miała zobowiązanie wobec urzędu skarbowego i jednocześnie wierzytelność u drugiej spółki (B). Spółka A po bezskutecznym wystąpieniu do organu podatkowego o odroczenie płatności podatku uzgodniła ze spółką B, iż ta pokryje jej zaległości wobec urzędu.

W tym celu spółka B wystąpiła do urzędu o zaliczenie jej nadpłaty w VAT na poczet zaległości spółki A. Urząd odmówił ze względu na to, że sprawa dotyczyła dwóch odrębnych podmiotów. Sprawa ostatecznie trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który przychylił się do opinii organu podatkowego. Sąd stwierdził, iż oczywiste jest, że gdy jeden podmiot ma zaległość wobec fiskusa, to inny podmiot, osobno zarejestrowany na potrzeby VAT, nie może spełnić za niego zobowiązania.

Organ decyduje o umorzeniu zaległości podatkowych

Decyzja organu podatkowego w sprawie umorzenia zaległości podatkowych jest uznaniowa - przypomina o tym orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 28 listopada 2007 r. Sąd stwierdził, iż w sytuacji, gdy kwota zaległości jest niewielka w stosunku do pozostałych zobowiązań i kosztów postępowania upadłościowego i analiza sytuacji spółki wykazuje, że choć znajduje się ona w stanie upadłości, a wierzyciele nie są spłacani, to nie jest w interesie społecznym prowadzenie postępowania upadłościowego kosztem budżetu samorządowego czy państwowego, wówczas organy podatkowe mogą uznać to za podstawę do odmowy umorzenia zobowiązań podatkowych (sygn. akt I SA/Wr 1022/07).

oprac. Marek Michalec