zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Opłata adiacencka

Podatek od nieruchomości nie jest jedyną opłatą właściciela nieruchomości, którą powinien on wpłacać na konto gminy właściwej ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Musi on też uiszczać opłatę adiacencką.

Regulacje dotyczące opłat adiacenckich zawiera rozdział 7 działu III ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przez ten rodzaj opłaty należy rozumieć opłatę ustaloną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości spowodowanym budową urządzeń infrastruktury technicznej z udziałem środków Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego albo scalaniem i podziałem nieruchomości. Wnosząc tę opłatę, właściciele oraz użytkownicy wieczyści nieruchomości uczestniczą w kosztach budowy urządzeń infrastruktury technicznej.
Budowa urządzeń infrastruktury technicznej to urządzenie albo modernizacja drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi lub nad ziemią, przewodów albo urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

OBLIGATORYJNY CHARAKTER OPŁATY ADIACENCKIEJ
Opłaty adiacenckie mają charakter obligatoryjny. Obowiązek ich uiszczenia istnieje niezależnie od tego, czy właściciel nieruchomości ma zamiar z wybudowanych urządzeń korzystać, czy nie.

Z ORZECZNICTWA NSA
• “Obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej ciąży również na właścicielu nierucho-
mości, który nie zamierza korzystać np. z sieci gazowej, ponieważ zainstalował w swoim domu odpowiednie urządzenie na olej opałowy. Pogląd taki uzasadnia fakt, że poprzez budowę sieci gazowej na terenie osiedla domków jednorodzinnych wartość nieruchomości położonych na tym osiedlu wzrosła” (wyrok NSA z 13 grudnia 1994 r., sygn. akt SA/Lu 514/94, Wokanda 1995/5/32).
• “Wobec właściciela nieruchomości, która jest wyposażona w określone urządzenia komunalne, energetyczne lub gazowe i w której sąsiedztwie zostało pobudowane drugie takie samo urządzenie, nie może być ustalona opłata adiacencka związana z kosztami budowy drugiego takiego samego urządzenia” (wyrok NSA z 19 marca 1991 r., sygn. akt SA/Lu 79/91, ONSA 1991/2/41).

Do uiszczania opłaty adiacenckiej zobowiązani są wszyscy właściciele nieruchomości, natomiast z użytkowników wieczystych tylko ci, którzy na podstawie odrębnych przepisów zostali całkowicie zwolnieni przez właściwy organ administracji ogólnej (w stosunku do gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa) lub radę gminy (w odniesieniu do gruntów komunalnych) z opłat rocznych z tytułu użytkowania gruntu. Dotyczy to również tych użytkowników wieczystych, którzy wnieśli (za zgodą właściwego organu) jednorazowo opłatę roczną za to użytkowanie. Są to na przykład użytkownicy wieczyści nieruchomości gruntowej objętej opieką konserwatorską (wpisanej do rejestru zabytków).
Zwolnienie z omawianej opłaty użytkowników wieczystych nieruchomości gruntowych ma jednak charakter pozorny, ponieważ w rzeczywistości wzrost wartości użytkowanych przez te podmioty nieruchomości na skutek budowy urządzeń infrastruktury technicznej znajduje swoje odzwierciedlenie w aktualizacji wartości tej nieruchomości dla celów ustalenia opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste, obliczanej w postaci procentu od wartości nieruchomości.

WAŻNE
Obowiązek ponoszenia opłat adiacenckich istnieje bez względu na rodzaj nieruchomości i jej położenie, z wyjątkiem nieruchomości przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego na cele rolne (np. pod budownictwo zagrodowe) i leśne.

WYSOKOŚĆ OPŁATY
Wysokość opłaty zależy od wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego budową urządzeń infrastruktury technicznej. W przypadku gdy pomimo wybudowania jakiegoś urządzenia komunalnego wartość danej nieruchomości nie wzrosła, nie ma podstaw do ustalenia tej opłaty.
Wysokość opłaty wynosi nie więcej niż 50 proc. różnicy między wartością nieruchomości przed i po wybudowaniu urządzenia komunalnego. Obydwie wartości określa rzeczoznawca majątkowy na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Wysokość stawki procentowej ustala rada gminy w drodze uchwały.

SPOSÓB ZAPŁATY I ZABEZPIECZENIE NALEŻNOŚCI Z TYTUŁU OPŁATY ADIACENCKIEJ
Opłatę adiacencką można ustalić wyłącznie w terminie do 3 lat od dnia oddania drogi do faktycznego użytkowania albo od stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej. Obowiązek wniesienia opłaty powstaje po upływie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej ustaleniu stała się ostateczna. Również od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna, liczy się bieg przedawnienia. Opłata, na wniosek właściciela nieruchomości, może być rozłożona na raty roczne, płatne maksymalnie przez 10 lat.
Należności gminy z tytułu opłaty adiacenckiej podlegają zabezpieczeniu wekslem lub hipoteką. Rozłożona na raty podlega oprocentowaniu z zastosowaniem stopy procentowej równej stopie redyskonta weksli stosowanej przez Narodowy Bank Polski. Na poczet opłaty zalicza się wartość świadczeń wniesionych przez właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości, w gotówce lub w naturze, na rzecz budowy poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej.

Z ORZECZNICTWA NSA
“Obowiązek poniesienia opłaty adiacenckiej i ustalenie jej wysokości łączy się z dniem stworzenia warunków do podłączenia gruntu do wybudowanego urządzenia komunalnego, a nie z dniem wydania decyzji określającej jej wysokość” (wyrok NSA z 4 października 1994 r., sygn. akt I/SA 1222/93, ONSA 1995/3/132).

Obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej powstaje również w przypadku, gdy wartość nieruchomości wzrasta w wyniku scalania i podziału gruntów. Opłata wynosi wówczas nie więcej niż 50 proc. różnicy wartości nieruchomości przed i po dokonaniu tej czynności.

Marzena Jurczewska
Autorka jest specjalistką od prawa gospodarczego prawa pracy

PODSTAWA PRAWNA
art. 143–148 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. DzU z 2000 r. nr 46, poz. 543 ze zm.)


Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Hotelarz