Doradca Podatnika 46/2006 Prawo w obronie przedsiębiorcy

Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 30 czerwca 2006 r., sygn. 1401/PD-4230Z-48/06/ICh

Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji może być udzielone tylko osobie fizycznej. Osoba prawna na podstawie art. 3a ustawy o doradztwie podatkowym może wykonywać czynności doradztwa podatkowego, w tym dotyczące jedynie sporządzania, a nie podpisywania, w imieniu i na rzecz podatników, zeznań i deklaracji podatkowych.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o potwierdzenie, że pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji podatkowych może być udzielone osobie prawnej uprawnionej do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatnika w zakresie składania przez wnioskodawcę deklaracji podatkowych podpisanych przez osoby z zarządu lub pracowników spółki, której wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa, za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu przytoczono przepisy mające zastosowanie w sprawie, dotyczące deklaracji podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług, oraz przepisy kodeksu spółek handlowych, ustawy o doradztwie podatkowych oraz Ordynacji podatkowej.

W podsumowaniu postanowienia organ I instancji stwierdził, że nie kwestionuje faktu powierzenia prowadzenia ksiąg rachunkowych Spółce "T", jednakże udzielenie pełnomocnictwa do podpisywania i składania w imieniu spółki wszelkich deklaracji podatkowych jest niewłaściwe. "T" jest osobą prawną, a nie osobą fizyczną, której można by udzielić pełnomocnictwa w rozumieniu prawa podatkowego.

Jednocześnie "T" na podstawie art. 3a ustawy o doradztwie podatkowym może wykonywać czynności doradztwa podatkowego określone w art. 2 ust. 1 pkt 2 i 3, w tym dotyczące jedynie sporządzania, a nie podpisywania, w imieniu i na rzecz podatników, zeznań i deklaracji podatkowych. W tej sytuacji spółka złożyła odwołanie, zarzucając nieprawidłowość tego rozstrzygnięcia, jak również niedochowanie trzymiesięcznego terminu do sporządzenia interpretacji na wniosek podatnika.

Pytanie podatnika

Czy pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji podatkowych może być udzielone osobie prawnej uprawnionej do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych?

Stanowisko urzędu

Zażalenie wniesione przez stronę nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego z 6 stycznia 2006 r., zapytanie dotyczyło możliwości udzielenia osobie prawnej, uprawnionej do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych, pełnomocnictwa do podpisywania deklaracji podatkowych. Przy czym, zdaniem spółki, nie jest konieczne udzielenie pełnomocnictwa konkretnej osobie fizycznej.

W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w niniejszej decyzji odnosi się wyłącznie do wskazanego w zapytaniu problemu. Organ odwoławczy nie zgadza się ze stanowiskiem zawartym w przedmiotowym wniosku, albowiem zgodnie z uregulowaniem zawartym w art. 137 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych, a odesłanie w art. 137 § 4 Ordynacji podatkowej do przepisów prawa cywilnego dotyczy wyłącznie zakresu nieuregulowanego w § 1-3a tego przepisu.

Jak wynika z powyższego przepisy prawa podatkowego wyraźnie określają, że funkcję pełnomocnika do spraw podatkowych może piastować wyłącznie osoba fizyczna. W zakresie naruszenia przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej wyjaśnia, że nie stwierdził naruszenia wskazanego przepisu. Jak wynika z akt sprawy, spółka wnioskiem z 6 stycznia 2006 r. (data wpływu do US taka sama) zwróciła się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie, na powyższy wniosek, wydał 5 kwietnia 2006 r. postanowienie w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z powyższego, postanowienie zostało wydane przed upływem trzymiesięcznego terminu wskazanego w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej. Nie można zgodzić się z argumentacją pełnomocnika zawartą w zażaleniu, że termin, o którym mowa w omawianym przepisie, należy liczyć do dnia doręczenia podatnikowi postanowienia organu podatkowego.

Organ odwoławczy na potwierdzenie swojego stanowiska wskazuje przepis art. 217 § 1 Ordynacji podatkowej, który enumeratywnie wylicza co zawiera postanowienie, i tak, zgodnie z pkt 2 wskazanego przepisu postanowienie zawiera datę jego wydania. Dzień doręczenia postanowienia jest dniem, od którego organ podatkowy jest nim związany.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądowym nie jest kwestionowane stanowisko, że z chwilą podpisania decyzji administracyjnej i określenia jej daty nastąpiło już wydanie decyzji w znaczeniu procesowym, a wskazany dzień wydania decyzji jest miarodajny dla oceny podstawy prawnej i faktycznej decyzji. Doręczenie wywołuje dodatkowo ten skutek, że decyzja wchodzi do obrotu prawnego i wiąże organ.

Nie można więc twierdzić, że decyzja nie została wydana w ustawowym terminie, ponieważ jej doręczenie nastąpiło później (patrz wyrok NSA z 10 listopada 2004 r., sygn. akt OSK 882/04). W wyroku tym sąd jednoznacznie stwierdził, że dniem wydania rozstrzygnięcia jest dzień, w którym organ podpisał rozstrzygnięcie i opatrzył je datą, a nie dzień wysłania (doręczenia) tego rozstrzygnięcia.