|
||||||||
|
||||||||
Zobacz także
|
Użytkownik wieczysty właścicielemJestem użytkownikiem wieczystym działki gruntu położonej w miejscowości turystycznej. Chciałbym zbudować na niej osiedle domków jednorodzinnych. Jakie są zasady przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności?
Użytkownicy wieczyści mogą wystąpić o przekształcenie przysługującego im prawa w prawo własności do 31 grudnia 2012 r. Taką możliwość mają osoby fizyczne, które 13 października 2005 r. (dzień wejścia w życie ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności; dalej: ustawa) były użytkownikami wieczystymi nieruchomości zabudowanych budynkami mieszkalnymi lub garażami albo przeznaczonych pod tego rodzaju zabudowę, albo użytkownikami wieczystymi nieruchomości rolnych. Do przekształcenia mają też prawo właściciele lokali, którzy są osobami fizycznymi albo prawnymi, a ich udział w nieruchomości wspólnej obejmuje prawo użytkowania wieczystego, nawet jeżeli nabyły udział w użytkowaniu wieczystym po 13 października 2005 r. (art. 1 ust. 4 ustawy). Oprócz nich z żądaniem przekształcenia mają prawo wystąpić spółdzielnie mieszkaniowe, które są właścicielami budynków mieszkalnych lub garaży. Prawo przekształcenia przysługuje również następcom prawnym użytkowników wieczystych. JAK ZOSTAĆ WŁAŚCICIELEM Aby zostać właścicielem nieruchomości, użytkownik wieczysty powinien:
Użytkownik wieczysty zostaje właścicielem nieruchomości dopiero w tym dniu, w którym decyzja o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności stała się ostateczna. Na jej podstawie dokonuje również wpisu do księgi wieczystej (art. 2 ust. 3 ustawy). Z uiszczenia opłaty są zwolnione osoby, którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa na podstawie innych tytułów przed 5 grudnia 1990 r. oraz ich następcy prawni. Oprócz nich opłat nie wnoszą osoby (oraz ich następcy prawni), które uzyskały użytkowanie wieczyste na podstawie art. 7 dekretu z 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze miasta stołecznego Warszawy. Opłata może być obniżona o bonifikatę. Może ją otrzymać użytkownik wieczysty, który przekształcił prawo użytkowania wieczystego nieruchomości rolnej w prawo własności (art. 4 ust. 3 ustawy). Na udzielenie jej powinien wyrazić zgodę wojewoda (gdy właścicielem nieruchomości rolnej był Skarb Państwa) lub właściwa rada albo sejmik (gdy właścicielem była jednostka samorządu terytorialnego). Osoba, która skorzystała z bonifikaty, nie może w ciągu pięciu lat od dnia przekształcenia prawa zbyć tej nieruchomości albo wykorzystać jej na inne cele niż te, które stanowiły podstawę udzielenia bonifikaty. Zakaz ten nie obejmuje zbycia nieruchomości rolnej na rzecz osoby bliskiej (zstępni, wstępni, rodzeństwo, dzieci rodzeństwa, małżonek, osoby przysposabiające i przysposobione, a także osoba, która pozostaje ze zbywcą faktycznie we wspólnym pożyciu - konkubent, konkubina). Jeżeli jednak wbrew zakazowi taka nieruchomość zostanie zbyta lub wykorzystana na inne cele, to organ, który udzielił bonifikaty, zażąda zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji (art. 2 ust. 3 ustawy). Do wniosku należy dołączyć:
Julia Chełmońska
Autorka jest prawnikiem, specjalistą prawa gospodarczego i prawa pracy
PODSTAWA PRAWNA
WARTO WiEDZIEĆ
Nazwa "urządzenia" jest dostatecznie ostra dla celów prawa cywilnego i pozwala z wystarczającą precyzją ustalić treść norm prawnych - orzekł Trybunał Konstytucyjny, uznając, że art. 49 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny jest zgodny z art. 2, art. 21, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji RP. Kwestionowany przepis stanowi, że urządzenia służące do doprowadzenia lub odprowadzenia wody, pary, gazu, prądu elektrycznego oraz inne podobne urządzenia są odrębnym od gruntu przedmiotem własności. Nie rozstrzyga natomiast, kto jest ich właścicielem. Nie stanowi także samoistnej podstawy prawnej do przejęcia urządzeń na własność właściciela przedsiębiorstwa przez ich połączenie z siecią należącą do tego przedsiębiorstwa. Zdaniem skarżącej kwestionowany przepis jest niezgodny z konstytucją także dlatego, że ustawodawca posłużył się nieostrym sformułowaniem "urządzenia", nie definiując tego terminu, i nie określił jednoznacznie, kiedy urządzenia wchodzą w skład przedsiębiorstwa. W ocenie TK nazwa "urządzenia" jest dostatecznie ostra dla celów prawa cywilnego i pozwala z wystarczającą precyzją ustalić treść norm prawnych. W praktyce nie jest możliwe posługiwanie się w tekstach ustaw nazwami całkowicie ostrymi, a pewien rozsądny poziom nieostrości pozwala zapewnić niezbędną elastyczność w procesie stosowania prawa. Kwestionowany przepis nie stwarza niebezpieczeństwa samowolnego działania ze strony organów władzy publicznej. Trybunał stwierdził też, że argumentacja skarżącej jest niewystarczająca do uznania przepisu za niezgodny z konstytucją, a kwestia prawidłowego zastosowania prawa przez sądy nie mogła być przedmiotem oceny Trybunału. (Wyrok TK z 7 listopada 2006 r., sygn. akt SK 42/2005) Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||
|
||||||||
