Doradca Podatnika 47/2006 Podatek dochodowy

Zmiany w podatku dochodowym od osób fizycznych

Opodatkowanie osoby fizycznej uzyskującej dochód zależy od miejsca zamieszkania. Dotychczas miejsce zamieszkania to miejsce, w którym podatnik przebywa z zamiarem stałego pobytu.

Ta definicja z art. 25 kodeksu cywilnego była stosowana do celów podatku dochodowego. Nowelizacja ustawy o PIT definiuje już pojęcie miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. Zgodnie z nią, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

• posiada na terytorium RP centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
• przebywa na terytorium RP dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Nie będzie już stosowana definicja z prawa cywilnego. Mniejsze znaczenie będzie miało też to, że podatnik ma zamiar powrócić do Polski po dłuższym okresie pobytu za granicą, liczyć się bowiem będą nie jego zamiary dotyczące przyszłości, ale stan faktyczny w danym roku podatkowym. Powyższe nie zwalnia od złożenia NIP-3 (zmiana rezydencji) przed wyjazdem za granicę.

Samochód osobowy w podatku dochodowym od osób fizycznych

Od 1 stycznia 2007 r., wskutek nowelizacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulegnie zmianie definicja samochodu osobowego w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i osób prawnych. Będzie ona brzmiała następująco: "Samochód osobowy to pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:

• pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanego na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van,
• pojazdu samochodowego mającego więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u którego długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50 proc. długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków,
• pojazdu samochodowego, który ma otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków,
• pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu,
• pojazdu samochodowego będącego pojazdem specjalnym w rozumieniu przepisów prawa o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy o podatku od towarów i usług".

Definicja jest nam znana z ustawy o VAT. W przypadku pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony spełnienie wymagań określonych powyżej, a pozwalających na niezaliczenie danego pojazdu samochodowego do samochodów osobowych, będzie można stwierdzić na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów.