|
||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
Zobacz także
|
Pracownik w szkoleKodeks pracy zobowiązuje pracodawców do ułatwiania pracownikom podnoszenia ich kwalifikacji zawodowych. Zakres uprawnień przysługujących uczącemu się pracownikowi uzależniony jest od formy dokształcania oraz od tego, czy odbywa się ono na podstawie skierowania uzyskanego od pracodawcy, czy bez niego.
Urlopy szkoleniowe i zwolnienia z pracy Obowiązek pracodawcy polegający na udzielaniu pracownikowi pomocy w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych wynika z art. 17 oraz 94 pkt 6 kodeksu pracy. Z kolei zasady udzielania tej pomocy określa rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej oraz Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 12 października 1993 r. w sprawie zasad i warunków podnoszenia kwalifikacji zawodowych i wykształcenia ogólnego dorosłych. Osoba, która podjęła naukę w szkole na podstawie skierowania wystawionego przez pracodawcę, ma prawo do dodatkowych urlopów szkoleniowych oraz zwolnień z części dnia pracy. Zarówno za czas urlopu, jak i zwolnienia pracownikowi przysługuje wynagrodzenie ustalane według reguł obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Wymiar urlopu lub zwolnienia określa przytoczone wyżej rozporządzenie i jest on uzależniony od rodzaju szkoły, do której uczęszcza pracownik. Jeśli nauka odbywa się w:
Przedstawione wyżej urlopy i zwolnienia pracodawca musi zapewnić osobie, której wydał skierowanie do szkoły. Na podstawie § 4 pkt 2 omawianego rozporządzenia może on jeszcze przyznać pracownikowi dodatkowe świadczenia, a w szczególności:
WAŻNE
W przypadku gdy dojdzie do sytuacji, w której pracownik powtarza dany semestr (rok) nauki z powodu niezadowalających wyników w nauce, pracodawca może odmówić udzielenia mu wskazanych świadczeń, takich jak: urlopy, zwolnienia od pracy oraz świadczenia dodatkowe, ale tylko przez okres powtarzania tego semestru (roku) - § 4 ust. 3 omawianego rozporządzenia. Zwrot otrzymanych świadczeń Kwestię zwrotu otrzymanych przez pracownika świadczeń reguluje § 6 ust. 2, 3 i 4 rozporządzenia. Przepisy te stanowią, że pracownik, który w czasie nauki lub po jej ukończeniu w terminie określonym w umowie (nie dłuższym niż 3 lata) rozwiąże stosunek pracy za wypowiedzeniem lub z którym pracodawca rozwiąże stosunek pracy bez wypowiedzenia z jego winy, lub którego stosunek pracy wygaśnie wskutek porzucenia pracy, jest zobowiązany do zwrotu kosztów poniesionych przez pracodawcę, przy czym pracodawca może odstąpić od ich dochodzenia. Wysokość zwrotu oblicza się proporcjonalnie do czasu pracy po ukończeniu nauki lub czasu pracy w trakcie nauki. Pracodawca może również żądać zwrotu poniesionych kosztów od osoby, która bez uzasadnionej przyczyny przerwie naukę w szkole lub jej nie podejmie. Rozporządzenie przewiduje też sytuacje, kiedy to pracownik nie zwraca kosztów poniesionych przez pracodawcę na jego kształcenie. Będzie to miało miejsce wówczas, gdy rozwiązanie przez pracownika stosunku pracy zostanie spowodowane:
Wydając skierowanie na naukę pracownikowi, pracodawca powinien zawrzeć z nim umowę regulującą wzajemne prawa i obowiązki. Rozporządzenie nie precyzuje szczegółowo jej treści, niemniej jednak powinna ona określać:
![]() Formy pozaszkolne Pracownicy mogą dokształcać się również w tzw. formach pozaszkolnych. Jeżeli czynią to na podstawie skierowania wydanego przez pracodawcę, przysługuje im:
Tu, podobnie jak przy formach szkolnych, strony mogą ustalić w umowie dodatkowe wzajemne zobowiązania. Podobne zasady obowiązują także przy jej sporządzaniu. Zawarcie umowy nie jest konieczne, jeżeli pracodawca nie uzależnia wydania skierowania na naukę od zobowiązania się pracownika do przepracowania określonego czasu w zakładzie po jej ukończeniu, a w razie niedotrzymania zobowiązania - do zwrotu części lub całości poniesionych przez pracodawcę kosztów. Nauka bez skierowania Oczywiście nie ma żadnych przeszkód, aby pracownik dokształcał się bez skierowania wydanego przez pracodawcę. W takim wypadku tylko od dobrej woli pracodawcy zależy to, czy przyzna uczącemu się jakieś świadczenia oraz jaki będzie ich ewentualny zakres. Zgodnie z § 5 omawianego rozporządzenia pracodawca może, ale nie musi, udzielić pracownikowi uczącemu się w szkole urlopu bezpłatnego i zwolnienia z części dnia pracy - też bez zachowania prawa do wynagrodzenia. Ich wymiar powinien być ustalony na zasadzie porozumienia stron - nie ma więc tu ogólnie obowiązujących norm. Okres urlopu wlicza się do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia wynikające z kodeksu pracy. Ponadto pracodawca może zwrócić pracownikowi koszty związane z nauką na podobnych zasadach, jak przy kształceniu w ramach skierowania. Również pracownik dokształcający się w formach pozaszkolnych bez skierowania może uzyskać z tego tytułu urlop bezpłatny lub niepłatne zwolnienie z części dnia pracy. Ich wymiar także powinien być ustalony w odpowiednim porozumieniu (§ 11 rozporządzenia). Okres urlopu wliczany jest do okresu zatrudnienia identycznie, jak przy kształceniu w formach szkolnych. Jan Beiger specjalista ds. kadrowo - płacowych w ZUS
Podstawa prawna
Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
|
S2pXSLTransformator::missingFileError :: Plik z szablonem XSL /htdocs/e-podatnik.pl/epodatnik/xml/spisy_tresci_czasopism/doradca_podatnika/633.xml NIE ISTNIEJE !!!
|
||||||||||||
|
||||||||||||||