Doradca Podatnika 47/2006 Prawo pracy

Chociaż ustawa z 9 lipca 2003 r. o zatrudnianiu pracowników tymczasowych (Dz.U. nr 166, poz. 1608 ze zm.) obowiązuje już od ponad 3 lat, pracodawcy wciąż mają problemy z prawidłowym stosowaniem jej przepisów. Nie wpływa to jednak na brak popularności tej formy zatrudnienia. Wręcz przeciwnie, zatrudnienie tymczasowe jest coraz częściej stosowane. Dlatego należy się przyjrzeć, jak problemy wynikające ze stosowania ustawy o zatrudnieniu pracowników tymczasowych rozstrzyga Państwowa Inspekcja Pracy.

Urlop wypoczynkowy

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych pracownikowi takiemu przysługuje urlop wypoczynkowy w wymiarze dwóch dni za każdy miesiąc pozostawania w dyspozycji jednego pracodawcy użytkownika lub więcej niż jednego pracodawcy użytkownika; urlop nie przysługuje za okres, za który pracownik wykorzystał u poprzedniego pracodawcy urlop wypoczynkowy przysługujący na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z brzmieniem wyżej cytowanego przepisu okresem wymaganym do nabycia prawa do dwóch dni urlopu wypoczynkowego jest okres jednego miesiąca.


Zgodnie z art. 114 k.c., jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, miesiąc liczy się za 30 dni. Pracownik zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy nabywa prawo do urlopu wypoczynkowego również zgodnie z wyżej opisanymi mechanizmami.

Rezygnacja z pracownika tymczasowego

Zgodnie z art. 13 ust. 2 pkt 2 ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, w umowie o pracę zawartej na czas określony strony mogą przewidzieć możliwość wcześniejszego rozwiązania tej umowy przez każdą ze stron za 3-dniowym wypowiedzeniem, gdy umowa o pracę została zawarta na okres nieprzekraczający dwóch tygodni.

Jeżeli pracodawca użytkownik zrezygnował z wykonywania pracy przez pracownika tymczasowego przed upływem okresu wykonywania pracy tymczasowej, powinien zgodnie z art. 18 ust. 2 przedmiotowej ustawy powiadomić agencję pracy tymczasowej na piśmie o przewidywanym terminie zakończenia wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika tymczasowego.

Powinno to nastąpić w miarę możliwości z wyprzedzeniem uwzględniającym obowiązujący strony umowy o pracę okres wypowiedzenia tej umowy. W przypadku braku takiej możliwości dokonanie 3-dniowego wypowiedzenia umowy o pracę tymczasową przez agencję nie spowoduje, że skutek w postaci rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem tymczasowym nastąpi przed upływem czasu, na który umowa była zawarta.

Za powyższy okres (2 dni) pracownik w ogóle nie zachowuje prawa do wynagrodzenia, jeżeli umowa o pracę zawarta pomiędzy pracownikiem tymczasowym a agencją nie przewiduje takiej możliwości. Zgodnie bowiem z art. 13 ust. 1 pkt 2 ustawy w umowie powinno zostać określone wynagrodzenie za pracę oraz termin i sposób wypłacania tego wynagrodzenia przez agencję.