zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Ujawnienie środka trwałego w ewidencji

Jesteśmy spółką z o.o. W poprzednim roku podatkowym (równym rokowi kalendarzowemu) nabyliśmy środek trwały w postaci maszyny, która od razu została przekazana do wykorzystania w prowadzonej przez nas działalności gospodarczej. Jednak przez przeoczenie maszyna ta nie została w miesiącu oddania do używania wprowadzona do ewidencji środków trwałych. Podczas prac nad rocznym bilansem zauważyliśmy błąd i maszynę ujęliśmy w ewidencji środków trwałych oraz rozpoczęliśmy jej amortyzację od następnego miesiąca. Urząd skarbowy zakwestionował nasze działanie i stwierdził, że amortyzacja powinna być prowadzona od miesiąca następującego po miesiącu faktycznego przekazania maszyny do używania, jednak odpisy za okres do momentu jej wprowadzenia do ewidencji środków trwałych nie mogą być kosztem uzyskania przychodów. Uważamy, że nasze postępowanie nie narusza przepisów podatkowych, nie możemy natomiast ustalić podstawy, na której swoje stanowisko opiera urząd skarbowy.
 
WYJAŚNIENIA
Stanowisko urzędu skarbowego opiera się zapewne na interpretacji przepisów ustawy z 15 lutego 1992   r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: updop), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2002 r. Przepisy te były niejasne i prowadziły do licznych sporów między podatnikami a organami podatkowymi. Podatnik obowiązany był do wprowadzenia środka trwałego do ewidencji środków trwałych najpóźniej w miesiącu przekazania go do używania (art. 16d ust. 2 updop). Artykuł 16h ust. 1 pkt 1 updop określał zasadę dokonywania odpisów amortyzacyjnych w następujący sposób:
– odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środka trwałego wprowadzonego do ewidencji,
– odpisów dokonuje się, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały przyjęto do używania.
  
Ponieważ updop nakazuje ujawnienie środka trwałego w ewidencji najpóźniej w miesiącu oddania go do używania, podatnik stosujący się do tej zasady powinien zawsze amortyzować środek wprowadzony już do ewidencji środków trwałych. Organy podatkowe często interpretowały wskazany przepis w ten sposób, iż podstawową zasadą jest zasada dokonywania odpisów od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały przyjęto do używania. Pomijano przy tym, że przepis za podstawę dokonywania odpisów przyjmuje wyłącznie wartość początkową środków wprowadzonych do ksiąg. Dopuszczalne było więc twierdzenie, iż wprowadzenie środka do ewidencji było dodatkową przesłanką jego amortyzacji. W przypadku pomyłek podatnika, takich jak opisana w pytaniu spółki, zdarzały się rozstrzygnięcia organu, zgodnie z którymi amortyzacja powinna być prowadzona od miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek trwały przyjęto do używania, jednak odpisy za ten okres nie mogły – ze względu na brak wprowadzenia środka trwałego do ewidencji – stanowić kosztów uzyskania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów mogły być bowiem tylko te odpisy, które były dokonywane zgodnie z art. 16a – 16m updop. Wszelkie naruszenie tych przepisów skutkowało wyłączeniem kosztów amortyzacji z kosztów uzyskania przychodów. Organy naliczały więc amortyzację za ten okres i wyłączały ją z kosztów podatkowych, a podatnikowi nakazywały kontynuację takiej amortyzacji od daty wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, z prawem zaliczenia odpisów do kosztów uzyskania przychodów. W opinii autora stanowisko organów nie zasługuje na akceptację, narusza bowiem art. 16h ust. 1 pkt 1 updop. Również orzecznictwo podatkowe w tej sprawie nie podzielało tez organów podatkowych. Sądy rozstrzygały w tego typu sprawach, iż organ podatkowy nie ma prawa do naliczenia amortyzacji wstecz w zastępstwie podatnika, a amortyzacja powinna być prowadzona od momentu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji, nawet gdy działanie to było naprawieniem błędu w prowadzeniu tej ewidencji. Zatem jedyną sankcją dla podatnika było późniejsze rozpoczęcie amortyzacji, ale bez ograniczenia podatkowych kosztów z tytułu umorzenia środka trwałego. Zamieszanie spowodowane było brakiem przepisu, który regulowałby konsekwencje późniejszego, niż wymagany przepisami, wprowadzenia środka trwałego do ewidencji.
 
Regulacje w tym zakresie zmieniły się, z korzyścią dla podatników, od 1 stycznia 2003 r. Pozostawiono zasadę wprowadzenia środka trwałego do ewidencji najpóźniej w miesiącu oddania go do używania. Jednocześnie zmieniono treść art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, który od 1 stycznia 2003 r. stanowi, iż odpisów amortyzacyjnych dokonuje się, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek wprowadzono do ewidencji. Wprowadzenie do ewidencji, nie zaś data oddania do używania, jest warunkiem rozpoczęcia amortyzacji środka trwałego. Jednocześnie istotnej zmiany dokonano w art. 16d ust. 2 updop, dodając zdanie: „Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4”. Zatem korekta błędu w zakresie terminowego wprowadzenia środka trwałego do ewidencji zrównana jest z ujawnieniem środka trwałego, to zaś skutkuje tym, że środek trwały amortyzowany jest, począwszy od miesiąca następnego po miesiącu wprowadzenia go do ewidencji. Zasada ta wynika zarówno z art. 16h ust. 1 pkt 4 updop, jak i z ogólnej zasady rozpoczęcia amortyzacji, określonej w art. 16h ust. 1 pkt 1 updop. W związku z tym, w opinii autora, stanowisko urzędu skarbowego nie jest zgodne z obowiązującymi przepisami, natomiast praktykę przyjętą przez spółkę należy ocenić jako prawidłową.
KATARZYNA TOMALA
doradca podatkowy
PODSTAWA PRAWNA
art. 15 ust. 6, art. 16d ust. 2, art. 16h ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.).

Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
Fiskus
WYBRANY NUMER: 9-10/2007
DATA WYDANIA: 0000-00-00

Komentarze

Mniejsze dochody z akcyzy do budżetu

Aktualności

Współodpowiedzialność za długi małżonków takűe przy rozdzielności majątkowej
Syndyk tylko z licencją
Wyższe kary za wykroczenia
E-deklaracje na podatek transportowy

VAT

Przychody biura rachunkowego a VAT
Dostawa towarów przez organy egzekucyjne
Europejskie regulacje VAT ignorują rozwój mediów cyfrowych

PIT

Bilansowe i podatkowe rozliczanie przychodów i kosztów w czasie
Dochody z tytułu udziału w zyskach związanych z likwidacją spółek kapitałowych

Opinie

Uprawnienia wywiadu skarbowego a ochrona konstytucyjnych praw jednostki

Procedury

Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym przed NSA (cz. 2)
Kilka słów o mediacji w podatkach
Jak się poskarżyć na opieszały sąd i uzyskać odszkodowanie od Skarbu Państwa
Proces karnoskarbowy bez udziału sprawcy

Przestępstwa gospodarcze

Przestępstwo przekupstwa menedżerskiego - art. 296a k.k. (cz. 2)

Egzamin na doradcę podatkowego

Ordynacja podatkowa

Autorytety o...

Jedna "europejska" podstawa opodatkowania - projekt CCCTB

Sukcesja podatkowa

Prawa i obowiązki następców prawnych
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Hotelarz