zamknij to okno
Portale internetowe Wydawcnictwa Trendy sp. z o.o. korzystają z ciasteczek COOKIES w celu poprawnego działania statystyk GOOGLE oraz BIZON MEDIA dostarczających reklamy. Jeśli nie zgadzają się Państwo na zostawianie ciasteczek przez GOOGLE ANALYTICS prosimy o wyłączenie obsługi ciasteczek w konfiguracji Państwa przeglądarki stron internetowych i dalszą wizytę na stronie.

MENU   START WYDAWCA REDAKCJA ARCHIWUM  
Szukaj

WYSZUKIWARKA



BAZY PRAWA
PRAWO KRAJOWE
PRAWO UE

Kiedy najemca płaci podatek od nieruchomości?

 Firma, której jestem właścicielem, zajmuje się sprzedażą hurtową i detaliczną alkoholi i napojów. Od kilku miesięcy wynajmuję dwupiętrowy budynek. Na parterze ulokowałem sklepy, a na piętrach znajdują się biura mojej firmy. Niedawno właściciel budynku oświadczył mi, że złożył korektę deklaracji na podatek od nieruchomości, w której wskazał mnie jako podatnika tego podatku od wynajmowanego budynku.
Czy takie działanie jest zgodne z prawem? Jest to dla mnie o tyle ważne, że w najbliższym czasie chcę wynająć inne nieruchomości komercyjne na magazyny.
Czy jeżeli zostanę obciążony podatkiem od nieruchomości, mogę zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodu?

Aby odpowiedzieć na pierwsze pytanie Czytelnika, należy ustalić, czy spełnia on przynajmniej jedno z kryteriów, o których mowa w Katalogu podmiotów będących podatnikami podatku od nieruchomości, zawartym w art. 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Zgodnie z tym artykułem podmiotem podatku od nieruchomości może być:
– właściciel nieruchomości lub obiektów budowlanych,
– posiadacz samoistny nieruchomości lub obiektów budowlanych,
– użytkownik wieczysty gruntów,
– posiadacz zależny nieruchomości, obiektów budowlanych lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego.
Zakres podmiotowy podatku jest wyznaczony katalogiem zamkniętym – to oznacza, że podmiot, którego nie da się zakwalifikować do którejkolwiek z ww. kategorii, nie może zostać obciążony podatkiem od nieruchomości (zasada ta dotyczy całego systemu prawa podatkowego, nie tylko podatków lokalnych).

KTO JEST POSIADACZEM?
Aby stwierdzić, czy dana osoba jest podatnikiem podatku od nieruchomości, należy odwołać się do definicji posiadania zależnego i samoistnego, przytoczonych w kodeksie cywilnym.

ZAPAMIĘTAJ

POSIADACZEM RZECZY JEST ZARÓWNO TEN, KTO NIĄ FAKTYCZNIE WŁADA JAK WŁAŚCICIEL (POSIADACZ SAMOISTNY), JAK I TEN, KTO NIĄ FAKTYCZNIE WŁADA JAK UŻYTKOWNIK, ZASTAWNIK, NAJEMCA, DZIERŻAWCA LUB MAJĄCY INNE PRAWO, Z KTÓRYM ŁĄCZY SIĘ OKREŚLONE WŁADZTWO NAD CUDZĄ RZECZĄ
(POSIADACZ ZALEŻNY)
(ART. 363 K.C.).
Posiadanie jest rodzajem władztwa nad rzeczą, które MOŻE BYĆ jednym z elementów wykonywania prawa własności rzeczy, ale NIE MUSI być związane z prawem własności.
Zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie prawa cywilnego posiadaczem samoistnym jest podmiot, który włada rzeczą tak jak właściciel, czy “pod tytułem właściciela”. Posiadaczem zależnym będzie natomiast ten, kto włada rzeczą w zakresie innego prawa niż prawo własności.
Posiadacz samoistny postępuje z rzeczą tak jak właściciel – wyraża wolę wykonywania uprawnień wynikających z prawa własności, natomiast posiadacz zależny nie rości sobie prawa własności do rzeczy pozostającej w jego władaniu.

ZAPAMIĘTAJ
Najemca nieruchomoŚci nie jest posiadaczem samoistnym przedmiotu najmu, a jedYnie posiadaczem zaleŻnym.

KIEDY POSIADACZ ZALEŻNY PŁACI PODATEK?
Z art. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika, że posiadacz zależny może być obciążony podatkiem od nieruchomości tylko wówczas, gdy przedmiotem jego władztwa są nieruchomości, obiekty budowlane lub ich części stanowiące własność Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego. Nie ma znaczenia fakt, czy nieruchomość znalazła się w posiadaniu zależnym przez zawarcie umowy, czy bezumownie.

ZAPAMIĘTAJ

NAJEMCY NIERUCHOMOŚCI STANOWIĄCEJ WŁASNOŚĆ PODMIOTU INNEGO NIŻ SKARB PAŃSTWA, GMINA ITP. NIE MOŻNA OBCIĄŻYĆ Z TEGO TYTUŁU PODATKIEM OD NIERUCHOMOŚCI. OBOWIĄZEK PODATKOWY CIĄŻY W TAKIM PRZYPADKU NA WŁAŚCICIELU NIERUCHOMOŚCI BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM NAJMU.
Złożenie przez właściciela nieruchomości korekty deklaracji z zaznaczeniem, że budynek jest wynajmowany (a więc wykorzystywany przez inną osobę), nie powoduje zmian w sferze podmiotowej podatku. Pamiętajmy, że podatek od nieruchomości należy do kategorii podatków majątkowych, a tym samym obowiązek podatkowy wiąże się z posiadaniem określonej rzeczy i nie ma znaczenia, czy i komu nieruchomość przynosi korzyści lub straty. Tylko władanie nieruchomością – i to władanie na zasadach określonych ustawą – powoduje powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości.

KTO NAPRAWDĘ PŁACI?
Chociaż najemca budynku nie może być podmiotem podatku od nieruchomości, paradoksalnie to właśnie on ponosi ekonomiczny ciężar związany z tym podatkiem. Powód jest prosty: wynajmujący często dolicza ten koszt do czynszu najmu. Tak ustalona należność, podobnie jak sam czynsz najmu, będzie dla najemcy stanowić koszt uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).
Strony umowy najmu mogą umówić się, że elementem czynszu najmu (lub dodatkiem do niego) będzie równowartość stawki podatku od nieruchomości obciążającej wynajmującego, ale nawet w takim przypadku najemca nie staje się podatnikiem podatku od zajmowanej nieruchomości.
Należy zaznaczyć, że właściciel i posiadacz samoistny, jako podmioty zobowiązane w podatku od nieruchomości, nie mogą przenosić obowiązku podatkowego na posiadaczy zależnych w drodze umów cywilnoprawnych.
Obowiązek podatkowy nie jest regulowany umownie, ale wynika z aktu prawnego o charakterze bezwzględnie obowiązującym, kreującym stosunek władczy pomiędzy organem podatkowym a podatnikiem (nawet jeśli umowa zostanie sporządzona, nie wywiera ona skutków w zakresie obowiązków publicznoprawnych).

ZAPAMIĘTAJ

RÓWNOWARTOŚĆ PODATKU OD NIERUCHOMOŚCI, JAKA JEST PŁACONA PRZEZ NAJEMCĘ, NIE JEST PODATKIEM, LECZ NALEŻNOŚCIĄ CYWILNOPRAWNĄ
(Ministerstwo Finansów w piśmie z 5 września 1994 r., znak PP1-7204—195/94/K.Sz.).


Marcin Polit
Autor jest doktorantem na Wydziale Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji KUL
oraz prawnikiem w kancelarii radców prawnych
Podstawa prawna
art. 3 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.);
lart. 363 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.);
lustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.)


Treść artykułu dotyczy stanu prawnego obowiązującego w czasie opublikowania go w piśmie.
Poradnik Małej Firmy
WYBRANY NUMER: 23-24/2007
DATA WYDANIA: 2007-12-24

Interpretacje podatkowe

Nie stanowi kosztu dokształcanie osoby, która nie ma umowy o pracę
Tylko dokumenty papierowe mogą stanowić podstawę zapisu w księdze
Odliczenie VAT z tytułu naprawy powypadkowej leasingowanego samochodu

Pracodawca i pracownik

Jakie obowiązki ma pracodawca wobec telepracownika
Czym charakteryzuje się umowa o pracę na zastępstwo

Aktualności

Aktualności

Podatki i opłaty

Usługi o charakterze ciągłym
Dostawa gruntu z niedokończonym budynkiem a możliwość zastosowania zwolnienia z VAT
Czy do dostawy gruntu z niedokończonym budynkiem można zastosować zwolnienie od VAT? Kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu takiej dostawy? Z chwilą gdy zaczęła obowiązywać obecna ustawa o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), czyli od 1
Wewnątrzwspólnotowa dostawa i możliwość zastosowania preferencyjnej stawki VAT
Faktura wystawiana przez agenta

Umowy i inne zobowiązania

Przekształcenie spółki cywilnej w komandytową a forma prowadzonej księgowości
Hotelarz    Rynek Turystyczny     Restauracja    Polski Jubiler
Wydawnictwo TRENDY | Polskie Wydawnictwa Specjalistyczne ProMedia



Zapoznaj się z naszym portalem pisma branżowego Polski Jubiler